Szukaj:Słowo(a): Ruch drgający i falowy
Hi!

[ cut - ale IMHO ok ]

"E = mc2"



[...]

1. Energia nigdy nie spoczywa - zawsze jest wibracja. Nie istnieje cos
takiego jak nieruchoma energia. Energia jest ruchem. Bezruch, czyli brak
energii, jest smiercia.

2. Ruch energii odbywa sie w sposob regularny, rytmiczny, falowy. Tak jak
w
calej przyrodzie jest dostrzegalny rytm, tak rzadzi on wibracjami
energii.

Odkrycie rytmu i czestotliwosci okreslonej energii jest kluczem do
przejecia
nad nia kontroli - oczywiscie zakladajac, ze umysl maga potrafi panowac i
kierowac ta energia, ktora sam wytwarza oraz wie, w jaki sposob jedne
czestotliwosci wchodza w interakcje z innymi.

Bast
(C) ;-)))



Yeah! W tym kierunku podaza, moim zdaniem, nauka z tzw. teoria strun, ktora
zaklada, ze kazda czastka jest zbudowana z najmniejszej cegielki, ktora
jest
drgajaca struna. Dla kazdej czastki w tej teorii odpowiada inne drganie
owej struny ^_^
w 10 albo 26 wymiarach...
Generalnie - ladnie wyglada ale matematycznie i fizycznie jest najbardziej
skomplikowana
teoria naukowa rozpatrywana przez ludzi...
Przyjemnie jest myslec, ze skladam sie z.... wielu, wielu...., wielu
wibracji *_*

pozdro

tOri

P.S. Bast - masz oki strone no i teksty sa IMHO ok.

Gdzieś czytałem o tym, że jest to wynikiem ciągłych absorpcji i reemisji
kwantu światła. Ale jeśli tak, to:
- czy istnieje wytłumaczenie falowe?



Jak najbardziej.
Padająca fala elektomagnetyczna wprawia w ruch orbitale elektronowe. One
zaś, drgając wokół jądra, wypromieniowują swoją energię. Tak się składa, że
superpozycja fali początkowej z falą wypromieniowaną daje w efekcie rezultat
identyczny z tym, jakby fala początkowa uległa pewnemu opóźnieniu. Czyli
wygląda to jakby światło biegło bez oddziaływań z materią, ale wolniej.

Najchętniej bym odesłał do Feynmana, tom I cz. 2 (jeśli sie nie mylę).

- czemu czoło fali się nie rozmywa? (Wiem, że w istocie trochę się
rozmywa, ale czemu w tak niewielkim stopniu?)



Czemu sądzisz, że się nie rozmywa?
Co, wg Ciebie, jest za małym/dużym rozmyciem?

Wiatam!
Dwa zdjęcia już znalazłem a trzecie to jest zdjęcie dymamicznego modelu
przekrojowego silnika 4-suwowego o zmiennej geometrii ssania. Zresztą mam
cały
album ok. 60 róznych stanowisk dydaktycznych z zakresu budowy silników
spalinowych, które to prace wykonywali moi dyplomanci.



Witaj,

No ciesze się, że znalazłeś te zdjęcia. A ci dyplomanci
to w jakiej szkole? Uczysz PTIKM?

obliczającego zachowanie gazów (bezwładności,
fale stojące, ogólnie ruch falowy) w kolektorze
ssącym silnika, przy założeniach umozliwiających
zastosowanie jakiegoś sęsownego przybliżenia,
oczywiście w miare najprostrzego.

Nie wydaje mi się, żeby trzeba było uwzględniać
gęstość oleju, itp. Przecież tu chodzi o obliczenie
zachowania gazu w kanale ssącym, a nie
symulowanie zachowania oleju smarującego
ścianki cylindra ;-)

Może da się jakoś wbić w ten temat?
Jakaś metoda przecież na pewno jest
i to nie superskomplikowana. Kiedyś
pisałem programik do symulacji zachowania
wychylonej struny, programik był banalny
bo nie pokazywał faktycznego zachowania
struny a tylko wizualizował drgania w jednym
kierunku, takie drgania 2 wymiarowe, fakt
że do liczenia miał setki tysięcy całek, ale
nie w tym rzecz, rzecz w tym że pokazywał
jak się zachowuje ta struna i było to
zachowanie przyblizone, a o takie mi chodzi
właśnie w modelu silnika.

McSwirus

Jest cos takiego:
Swiatlo jak wiadomo ma nature korpuskularno-falowa,
Nas konkretnie interesuje wlasnie natura falowa.
Korpuskula swietlna porusza sie po linii prostej, i ten kierunek
zwiazany jest z przenoszeniem masy, ale rowniez wykonuje ruch drgajacy
w plaszczyznie prostopadlej do plaszczyzny ruchu i
nie jest to zwiazane z przenoszeniem masy, wiec predkosc
korpuskuly swiatla moze przekroczyc predkosc swiatla,
Ale zaznaczam, ze wedlug teorii Einsteina zaden obiekt obdarzony
masa nie moze przekroczyc predkosci swiatla.
No i oczywiscie obiekt nie obdarzony masą moze
przekroczyc predkosc swiatla o ile chce.

Troche to zagmatwalem, jakby ktos mogl wyjasnic to
bardziej przejrzyscie to bardzo prosze ;-)

:gdybys byl z kielc to polecilbym ci Cz. Bobrowski - "Fizyka" :)
:a tak powaznie to jaki kierunek, miasto/uczelnia ?

AGH - automatyka i robotyka, Kraków.
A program z fizyki to:

Kinematyka - podstawowe pojęcia dla ruchu prostoliniowego o
krzywoliniowego. Zasady dynamiki Newtona. Zasady dynamiki dla układów
o zmiennej masie. Grawitacja. Prawo Gaussa. Prawa Kepplera. Dynamika
bryły sztywnej. Podstawowe pojęcia ruchu obrotowego punktu
materialnego i bryły sztywnej. Tensor momentu bezwładności i
twierdzenie Steinera. Równanie Eulera. Elektrostatyka. Przykłady
zastosowania prawa Gaussa. Dielektryki. Piezoelektryczność. Prąd
stały. Siła elektromotoryczna ogniwa i opór wewnętrzny. Przewodnictwo
elektryczne w metalach i w półprzewodnikach. Pole magnetyczne. Prawo
Ampera, Biota-Savarta, Faraday`a. Drgania. Oscylator liniowy. Drgania
tłumione i wymuszone. Rezonans. Fale oraz elementy termodynamiki i
hydrodynamiki. Równanie falowe. Fala sprężysta w ciele stałym i w
gazach.

Z tego co zauważyłem, to parę pojęć miałem na fizyce w LO, ale pewnie
w nieco bardziej okrojonej formie.

pozdr.
deely

:a tak powaznie to jaki kierunek, miasto/uczelnia ?

AGH - automatyka i robotyka, Kraków

Kinematyka - podstawowe pojęcia dla ruchu prostoliniowego o
krzywoliniowego. Zasady dynamiki Newtona. Zasady dynamiki dla układów
o zmiennej masie. Grawitacja. Prawo Gaussa. Prawa Kepplera. Dynamika
bryły sztywnej. Podstawowe pojęcia ruchu obrotowego punktu
materialnego i bryły sztywnej. Tensor momentu bezwładności i
twierdzenie Steinera. Równanie Eulera. Elektrostatyka. Przykłady
zastosowania prawa Gaussa. Dielektryki. Piezoelektryczność. Prąd
stały. Siła elektromotoryczna ogniwa i opór wewnętrzny. Przewodnictwo
elektryczne w metalach i w półprzewodnikach. Pole magnetyczne. Prawo
Ampera, Biota-Savarta, Faraday`a. Drgania. Oscylator liniowy. Drgania
tłumione i wymuszone. Rezonans. Fale oraz elementy termodynamiki i
hydrodynamiki. Równanie falowe. Fala sprężysta w ciele stałym i w
gazach.

Z tego co zauwazylem, to pare pojec pojawilo sie w LO, ale pewnie w
nieco okrojonej wersji.

pozdr.
deely



jak
palpitacja serca :)))



To, jak Tobie to brzmi, jest akurat mało ważne. Wszystko wyjaśnia poniższy
link:

http://wiem.onet.pl/wiem/003f0d.html

<cytat

Częstość kątowa, pulsacja, <omega, wielkość charakteryzująca przyrost fazy
w ruchu drgającym, obrotowym i falowym, związana z częstotliwością f
związkiem omega=2 pi f.

</cytat

powyższy cytat wyjaśnia chyba wszystkie wątpliwości.

Należy się posługiwać terminologi? uniwersyteck? (?ci?le naukow?),
nie za? inżyniersk?!



Co to znaczy "należy"? Zresztą nieważne. To prawda, że terminologia
inżynierska często składa się z żargonu. Ale akurat nie w tym przypadku.

pozdr.

Witam. Mam 3 zadania do rozwiązania.

Zadanie 1
Dwie fale są opisane równaniami:
y1=√20sin[3Π(x + 40t)]
oraz
y2=2√5sin[Π(3x + 120t) + Π/6]

gdzie y1, y2 i x wyrażono w metrach a t w sekundach. Gdy fale te nakładają się na siebie, powstaje fala biegnąca.
Wyznacz:
a) amplitudę fali wypadkowej;
b) prędkość rozchodzenia się fali wypadkowej;
c) długość fali wypadkowej.
Podaj wzór fali wypadkowej.

Zadanie 2
Fala biegnąca w linie opisana jest równaniem:

y=2sin[2Π (t/0,4 + x/80)]

gdzie x i y wyrażono w centymetrach a t w sekundach.
a) Sporządź wykres zależności y od x w chwili t=0 dla 0 ≤ x ≤ 160 cm.
b) Zrób to samo dla t=0,05 s i t=0,1 s.
c) Korzystając z tych wykresów, wyznacz wartość i kierunek prędkości z jaką rozchodzi się ta fala.

Zadanie 3
Fala stojąca w linie opisana jest wzorem

y(x,t)= 0,08sin 6Πx cos20Πt

gdzie wielkości x i t wyrażone są odpowiednio w metrach i sekundach.
Określ położenie wszystkich węzłów w obszarze 0 ≤ x ≤ 0.8 m.
Podaj okres ruchu drgającego dowolnego (nie węzłowego) punktu liny.
Wyznacz prędkość i amplitudę dwóch fal biegnących, dających w wyniku interferencji taką falę stojącą.
mam prosbe do kogos obcykanego z fizyki o pomoc
pod tym adresem jest 7 zadan (jak w opisie)
fizyka
bardzo bylbym wdzieczny za pomoc jak dojsc do rozwiazania (nie sama odp bo mi to nie pomoze) tylko o wskazowki jaki wzor, jak podstawic czy przeksztalcic, czy moge prosic o taka pomoc ? bede baaardzo wdzieczny
dzieki
1 ) Na szalkę o masie M zawieszoną na spręzynie o współczynniku sprężystości k z wysokości h spada ciężarek o masie m i pozostaje na niej wskutek czego szalka wraz z ciężarkiem zaczyna drgać ruchem harmonicznym. Oblicz amplitude drgań.

2) Jaki jest stosunek energii kinetycznej punktu drgającego do jego energii potencjalnejw chwili czasu . Początkowo faza drgań wynosi zero.
witam, posiadam test z ruchu falowego. Czy mógłby ktoś pomóc mi go rozwiązać ?

zad 1

W powietrzu pierwsze ciało drga z częstotliwościa 10HZ, drugie - 19000HZ a trzecie 22000.
Które ciało wytwarza ultradźwięki ?
a/ pierwsze b/ drugie c/ trzecie d/ pierwsze i trzecie e/ drugie i trzecie

zad2

fale dzwiękowe nie mogą rozchodzić się w:

a/ciałach stałych o budowie krystalicznej b/ciałach stałych bezpostaciowych c/ ciałach ciekłych d/ciałach gazowych e/ w próżni

zad3 Ciało wykonuje drgania harmoniczne. W punkcie najwiekszego wychylenia z połozenia równowagi:
a/ prędkość ciała i jego przyśpieszenie są maksymalne
b/ prędkość ciała i jego przyśpieszenie są równe zeru
c/ prędkość ciała jest maksymalna a przyśpieszenie równe zeru
d/ prędkość ciała jest równa zeru a przyśpieszenie maksymalne

zad 4
W wężu gumowym wtworzono fale stojącą w której odległość węzłów od nabliższych strzałek wynoszą 50 cm. Jeżeli szybkość rozchodzenia się ruchu falowego w tym wężu równa się 4m/s to częstotliwość tej fali wynosi:

a/0,08 Hz b/0,5 Hz c/2 Hz d/4Hz E/8 Hz

proszę aby ktoś podał prawidłowe rozwiązania, z Góry dzięki

CDN...
Energetyka
łatwa tam jest fizyka, ale dla mnie latwa i tak nie jest fajna ruch drgajacy i falowy jutro

kiedys spotkalem znajomego co mial kciuk z bandazach i mowi ze podczac inscenizacji w Malborku odcielo mu kawalek, ja mu cos ze kciuk odroznia nas od innych zwierzat i ze ma szczesci bo to w sumie lewa reka ... chwilka milczenia i on mowi : "ale ja jestem leworeczny"
gdzie to jest? eia??? mechanik??? ruch falowy i drgający tez teraz mamy więc wiem co czujesz hehe..

miedzywydzialowy EiA, mechaniczny, OiO nie wiem czy cos jeszcze w kazdym razie wiekosc zajec mamy na OiO
sobie windami jezdzimy windy sa fajne
a dzis to mnie nic w sumie nie wkurwilo ;P ale jak taki temat to podciagne pod wkurwienie to ze jutro jest Butelka w Negatywie a ja ide na inwentaryzacje, do leroy MERLIN
kolejny raz jak nie zobacze Butelki, rewelacja to chyba nie jest ale chcialbym choc raz zobaczyc na zywo
Witam.

Więc jak pisałem, tak zrobiłem i powstał ten oto wątek w którym będę się wyżalał....

Na pierwszy ogień: wzór na okres drgań w ruchu drgającym to z tego co wiem: , gdzie - to długość wahadła, a to przyspieszenie ziemskie.
Czy wzór ten powinienem używać tylko wtedy, gdy jasno pisze o wahadle "standardowym" tzn. punkcik u góry, linia (sznurek) i punkcik na dole, a wahanie tylko w lewo i prawo?
Co z zadaniami gdzie mam np. drganie sznurka, ale już zaczepionego dwoma "stabilnymi" punktami? Albo kiedy mam jakiś impuls falowy poruszający się np. w prawo po sznurku, nie ma różnicy czy będzie się poruszał np. w dół?

Z góry dziękuję za pomoc.
Ano dlatego że w podpunkcie c) dopisano coś takiego:

c)
Oblicz najmniejszy odstęp czasu, po którym punkt liny, leżący w odległości 2,4m od jej końca (źródła drgań) osiągnie takie samo wychylenie z położenia równowagi (czas t oblicz z funkcji falowej i z wzoru na drogę w ruchu jednostajnym; porównaj wyniki)

Zależność na wychylenie dana jest wyrażeniem:



wiem również że tak więc po czasie t' punk osiągnie takie samo wychylenie jak źródło ponieważ
Zagadnienia egzaminacyjne z przedmiotu Fizyka

1. Znaczenie fizyki w interpretacji zjawisk przyrodniczych.
2. Podstawowe prawa związane ze statyką.
3. Zasady dynamiki Newtona.
4. Praca, energia, moc.
5. Właściwości sprężyste materiałów.
6. Charakterystyka ruchu drgającego.
7. Charakterystyka dźwięku.
8. Charakterystyka ruchu falowego.
9. Właściwości cieplne materii.
10. Zasady termodynamiki.
11. Właściwości cieczy.
12. Mechanika przepływu cieczy.
13. Siły, pola i potencjał elektryczny.
14. Właściwości elektryczne materii.
15. Natężenie oporność i moc w obwodach elektrycznych.
16. Elektronowa teoria oporności.
17. Pola magnetyczne.
18. Indukowane prądy i fale elektromagnetyczne.
19. Właściwości magnetyczne materii.
20. Falowa natura światła.
21. Korpuskularna natura światła.
Nie twierdze, ze nie jest tak jak piszesz, ale przyznaje jednoczesnie, ze jestem sceptykiem. Natomiast wydaje mi sie obywatelu Matti, ze w swietle klasycznej fizyki energia to energia, a czestotliwosc to czestotliwosc. Zatem nie bardzo rozumiem jak energia moze miec czestotliwosc. Czestotliwosc intuicyjnie kojarzy mi sie z jakimis drganiami, a skoro swiat sklada sie z energii i jednoczesnie nie kazdy jego element wykazuje oznaki ruchu oscylacyjnego, to jak to mozna pogodzic?



Kwanty Molar, Kwanty!

W fizyce kwantowej obiektowi pezypisuje sie funkcje falowa "psi" ktora jest analogiem dla fali biegnacej.

http://www.fuw.edu.pl/~ak..._wieku_cz_1.pdf
http://www.fuw.edu.pl/~ak..._wieku_cz_2.pdf
http://www.fuw.edu.pl/~ak..._wieku_cz_3.pdf
http://www.fuw.edu.pl/~ak..._wieku_cz_4.pdf

http://www.fuw.edu.pl/%7E...efy/kwanty1.pdf

http://pl.wikipedia.org/wiki/Funkcja_falowa
http://pl.wikipedia.org/w...hr%C3%B6dingera

i tak dalej.

Co nie znaczy, ze rozumiem o co chodzi Mattiemu.
Brakuje nastepujacych odpowidzi:

13. Drgania układu o 2-ch stopniach swobody; na dowolnym przykładzie wyprowadzić równania ruchu.

14. Podać jak wyznaczam częstość drgań układu o 2-ch stopniach swobody i formy drgań (współbieżne, przeciwbieżne).

15. Równania falowe drgań podłużnych pręta (wyprowadzić)

16. Rozwiązać problem brzegowo-początkowy drgań falowych pręta (ortogonalność form)

17. Podać definicję stabilności według Lapunowa i Poincare (orbitalna)
19. Druga metoda Lapunowa badania stabilności rozwiązań(funkcja Lapunowa.
20. Badanie stabilności rozwiązań według I-go przybliżenia
25. Sterowalność i obserwowalność układów fizycznych.

Galeryjka troszkę się udzieliła i podesłała cosik mniej wiecej na ten temat Może ktoś ma ochotę to przejrzeć i ewentualnie cosik dopisać istotnego i przepisać całość do worda..
Część galeryjkowa dostępna pod linkiem:
http://www.ketchup.civ.pl/studia/galeryjka.rar

Pozostałe opracowanie dostępne na SReporterze..
Koniec długiej liny wykonuje drgania opisane funkcją:

y=0,1m*sin4π 1/s *t,

Po linie rozchodzi się fala o długości 1,5 m.
Oblicz:
a) szybkość, z którą porusza się fala.
b) wychylenie źródła w chwili t=1/6T
c) njamniejszy odstęp czasu, po którym punkt liny, leżący w odległości 2,4 m od jej końca (źródla drgań) osiągnie takie samo wychylenie z położenia równowagi (Δt oblicz z funkcji falowej i z wzoru na drogę w ruchu jednostajnym; porównaj wyniki).

p.s jak chcecie to tutaj wam podaje wyniki jakie powinny być
a) v= λ /T= λω/2π= 3m/s
b)y=√3/2* 0,1m ≈0,087m (√3 <-- to jest pierwiastek z 3 )
c) Δt=0,8 s

heh milego rozwiązywania ;*
Alexis naprawdę nie łatwiej spojrzeć na stronę główną? To Ci zajmie mniej czasu niż byc napisała temat, ale jak już odpowiadam to łap:

Mechanika klasyczna
Kinematyka, Dynamika, Sprężystość, Mechanika płynów, Grawitacja, Mechanika

Elektromagnetyzm
Elektrostatyka, Prąd elektryczny, Magnetyzm, Optyka i fotometria, Elektrodynamika

Relatywistyka
Szczególna Teoria Względności, Ogólna Teoria Względności

Termodynamika i fizyka statystyczna
Budowa i właściwości materii, Kinetyczna teoria gazów, Przemiany termodynamiczne, Fizyka statystyczna

Drgania i fale
Akustyka, Ruch drgający, Ruch falowy

Fizyka atomowa i jądrowa, podstawy fizyki kwantowej
Budowa atomu, Promieniotwórczość, Reakcje jądrowe, Zjawiska kwantowe

Mechanika kwantowa
Teoria nierelatywistyczna, Teoria relatywistyczna, Chemia kwantowa, Fizyka ciała stałego
Witam

Prosze o pomoc w ruszeniu tych zadań:

http://img50.imageshack.u...yifalowyjz5.jpg

Z góry dziękuje za pomoc. Pozdrawiam
+ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - +
[EDIT] BY POWER
moge wam to skanować, ale jak jakies bledy to dawajcie znac - dzieki
(czemu sami nie zeskanujecie?)

Ruch drgający i falowy.
14.Oblicz energię drgań ciężarka o masie 50 g na sprężynie. Okres drgań wynosi 0,4 s, a amplituda 2 cjjj.
15.Oblicz okres drgań wahadła sekundowego na Księżycu. Przyspieszenie grawitacyjne na Księżycu wynosi 1,6 m/s2. Wahadło sekundowe to takie wahadło, którego okres drgań na Ziemi wynosi 1 s.
16. Napisz zależność wychylenia od czasu dla oscylatora, którego drgania mają amplitudę 10 cm i okres 0,5 s. W chwili początkowej faza wynosiła n/3.
17.Okres drgań pewnego wahadła matematycznego wynosi 7i = 0,5 s. Po zwiększeniu długości tego wahadła jego okres wynosi T2 = 0,6 s. O ile wydłużono wahadło
18. Jak zmieni się energia ruchu harmonicznego ciała o stałej masie, jeśli amplituda jego ruchu wzrośnie k = 4-krotnie, a okres wzrośnie n = 2-krotnie?
19. Obliczyć długość fali o okresie 7= 0,001 s rozchodzącej się w powietrzu. Przyjąć prędkość rozchodzenia się fali równą 340 m/s. Jaki to rodzaj fali

Mam problem z napisaniem referatu (temat w temacie ;p)

Właściwie z fal napisałem dość sporo, ale mam problem z drganiami i akustyką. Chodzi mi tylko o przykłady wykorzystania ew. definicje.

Z góry THX za informacje

edit:

Gitara- odpowiednio długa, gruba i napięta struna po szarpnięciu dydaje dxwięk - drgania akustyczne (dźwiękowe). Dźwięk jest wzmocniony przez pudło rezonansowe dzieki interferencji (nakładanie się fal).

CZY W/W DEFINICJA JEST PRAWIDŁOWA??
Muzyka jako przykład wykorzystania praktycznego ruchu drgającego i falowego?

A metody pomiarowe, echosonda, dopplerowskie mierniki przepływu itp.; młot do burzenia budowli; zegary wahadłowe; deszczomierze; fale radiowe, telewizyjne, cała optyka; energia pływów morskich - tu też się można ruchu drgającego dopatrzeć; kryształy piezoelektryczne; większość metod wytwarzania dźwięków (albo i wszystkie, bo w końcu dźwięk to fala/drgania)...
bardzo proszę o pomoc z tym zadankiem:

Dwa impulsy falowe o przeciwnych fazach (wychyleniach) przesuwają się naprzeciwko siebie. Po spotkaniu impulsów nastąpi
a) wygaszenie się wzajemnie drgań i zanik ruchu tych impulsów
b) wygaszenie chwilowe drgań ośrodka, ale impulsy nadal będą przesuwać się w tym samym kierunku, co poprzednio, bez zmiany wychylenia
c) wygaszenie chwilowe drgań ośrodka i odbicie od siebie tych impulsów.
d) zmiana kierunku wychyleń ośrodka po spotkaniu impulsów

do zadania dołączony był rysunek na którym widać było że amplitudy tych impulsów są jednakowe, bez dłuższego zastanawiania zaznaczyłem więc odpowiedź a (interferencja dwóch fal o przeciwnych fazach i takich samych amplitudach powoduje wygaszenie sygnału)..ku mojemu zaskoczeniu jednak w kluczu widnieje odpowiedź b
pytanie czy to ja coś pokręciłem czy może odpowiedź w kluczu jest błędna??
wszelkie uwagi mile widziane:)
Witam mam taki problem oddalismy zeszyy do sprawdzenia i nie mam skąd wziąc materiały do nauki (znaczy moge z internetu ale są tam kiepsko opisane rzeczy napewno ktoś z was mógłby mi pomóc.
Co to jest:
-Teoria względności Einsteina
-Ruch Drgający, Ruch Falowy
-Rodzaje Fal
-Siła Columba
-tarcie
-OTW,STW
Napewno poszukam w internecie jakis materiałów ale jakby ktoś mogłby pomoc to dziekuje
Wydawnictwa Naukowo-Techniczne Warszawa 1984. "Podstawy elektro-akustyki" Zbigniew Żyszkowski.
1. Wprowadzenie.
2. Zasady ruchu falowego.
3. Drgania punktu materialnego.
4. Fale dżwiękowe.
5. Analogie między układami elektrycznymi, mechanicznymi i akustycznymi.
6. Szczególne układy akustyczne.
7. Drgania brył.
8. Promieniowanie żródeł dżwięku.
9. Instrumenty muzyczne.
10.Mowa ludzka.
11.Słuch.
12.Ocena jakości odtwarzania dżwięków.
13.Przetworniki elektromechaniczne.
14.Głośniki otwarte.
15.Obudowy głośników otwartych.
16.Głośniki tubowe.
17.Słuchawki.
18.Mikrofony.
19.Zapisywanie i odczytywanie dżwięku.
20.Pochłanianie dżwięku i izolacja akustyczna.
21.Akustyka wnętrz.
22.Urządzenia elektroakustyczne.
23.Dodatek.

[ Dodano: 2007-12-06, 20:22 ]
W jednorodnym sprężystym ośrodku rozchodzą się dwie fale płaskie , jedna wzdłuż osi X, a druga wzdłuż osi y: q1 (x,t)=A cos(wt-kx), q2(y,t)= A cos(wt-ky).
opisać ruch cząsteczek ośrodka w Pł. XY jesli :

a) obie fale są poprzeczne z jednakowymi kierunkami drgań
b)obie fale sa podłużne

z góry dzięki.
A może by tak dziennikarze zamiast cytować wypowiedzi szefów organizacji ekologicznych, będących wszak na utrzymaniu koncernów robiących wielką kasę na ludzkiej naiwności, zechcieli prosić o zdanie naukowców. Wiatraki to wspaniały interes, tyle tylko, że nie dla środowiska. Już widzę jak bogate będą w ryby akweny będące dziś ich tarliskami. Gdy skrzydła wiatraka wpadają w turbulencję, drgania poprzez wieżę przenoszone są do wody. O tym wie każdy uczeń po przerobieniu tematu z fizyki "Ruch Falowy". Efekt końcowy jest taki, że wszystko co żyje ucieka z tego miejsca jak najdalej. Ryby mają "pamięć" i w to miejsce już nie wrócą. A tak na marginesie. Kiedy wreszcie ujrzą światło dzienne opracowania dotyczące negatywnych skutków energetyki wiatrakowej dla sieci energetycznych, kiedy poznamy ileż to trzeba spalić węgla, wyprodukować cementu i przez to zatruć środowisko by zbudować jeden wiatrak o wysokości 150 m i posadowić go na dnie morza na akwenie gdzie wieje ok 5% dni w roku . Ileż kosztują rocznie polską energetykę stabilizowanie "rozchwiania" sieci ? Pytań jest znacznie więcej. Czyżby UE zabroniła ich publikacji?
Sprzedam:
Paszport Maturzysty - Fizyka. Mirosław Galikowski, wyd eremis. Poziom podstawowy i rozszerzony. Książka zawiera cały program nauczania z całego liceum. Jest teoria, wzory, przykłady, zadania i rozwiązania - w skrócie wszystko czego trzeba. Lepsze niż podręczniki ZamKoru Format A4, stan bardzo dobry

Spis treści w skrócie:
- Ruch
- Energia
- Bryła sztywna
- Ośrodki ciągłe (m.in. hydrodynamika)
- Grawitacja
- Elektrostatyka
- Prąd elektryczny
- Elektromagnetyzm
- Ruch drgający i falowy
- Termodynamika
- Fizyka jądrowa
- Elektronika (diody, tranzystory)
- Wektory

Cena detaliczna 24zł
Cena u mnie 15zł
Rozporządzenie Ministra Dziedzictwa Narodowego i Sportu
z dnia 3 marca 2009 roku na podstawie art. 4 pkt. 3 zatwierdzam program nauczania z Fizyki:

Autor programu: mgr Mathew

Szkoła Gimnazjalno-licealna:

Klasa: 1

Semestr 1

1. Otaczający nas Wszechświat.

Semestr 2

1. Podstawowe prawa mechaniki.

Klasa: 2

Semestr 1
1. Mechanika cieczy i gazów.

Semestr: 2
1. Ruch drgający i falowy.

Klasa: 3

Semestr: 1

1. Fizyka cząsteczkowa i termodynamika.
2. Elektromagnetyzm.

Semestr: 2

1. Optyka.
2. Od mikroświata do Kosmosu

==
Zatwierdzone przez Ministerstwo Dziedzictwa Narodowego i Sportu i dopuszczone do użytku szkolnego:
(sygnatura PNzF/13)
Ma coś wspólnego, o ile rozpatrujemy takie stany, w których energia kinetyczna ruchów termicznych jest do pominięcia. Innymi słowy chodzi o atomy znajdujące się w temperaturach bliskich zera bezwzględnego. Atomy dalej drgają bo elektrony i jądra nie chcą się "uspokoić". Ten brak uspokojenia wiąże się z zasadą nieoznaczoności Heisenberga, a co za tym idzie i z właściwościami korpuskularno-falowymi.

Hi!

[ cut - ale IMHO ok ]

| "E = mc2"

[...]

| 1. Energia nigdy nie spoczywa - zawsze jest wibracja. Nie istnieje cos
| takiego jak nieruchoma energia. Energia jest ruchem. Bezruch, czyli brak
| energii, jest smiercia.

| 2. Ruch energii odbywa sie w sposob regularny, rytmiczny, falowy. Tak jak
w
| calej przyrodzie jest dostrzegalny rytm, tak rzadzi on wibracjami
energii.

| Odkrycie rytmu i czestotliwosci okreslonej energii jest kluczem do
przejecia
| nad nia kontroli - oczywiscie zakladajac, ze umysl maga potrafi panowac i
| kierowac ta energia, ktora sam wytwarza oraz wie, w jaki sposob jedne
| czestotliwosci wchodza w interakcje z innymi.

| Bast
| (C) ;-)))

Yeah! W tym kierunku podaza, moim zdaniem, nauka z tzw. teoria strun, ktora
zaklada, ze kazda czastka jest zbudowana z najmniejszej cegielki, ktora
jest
drgajaca struna. Dla kazdej czastki w tej teorii odpowiada inne drganie
owej struny ^_^
w 10 albo 26 wymiarach...



Interesujace - nie slyszalam jeszcze o tym. Zreszta fizyka znajduje sie poza
zakresem moich zainteresowan, prawde mowiac.
Od czasu szkoly sredniey, gdy podczas experymentow praktycznych bawilam sie
we wplywanie na wyniki.
Z sukcesem.
Do dzis cala moja owczesna klasa ma do fizyki, mm, ambiwalentny stosunek.
Czytay: niezupelnie w nia wierzy. Yako i ya.

Generalnie - ladnie wyglada ale matematycznie i fizycznie jest najbardziej
skomplikowana
teoria naukowa rozpatrywana przez ludzi...
Przyjemnie jest myslec, ze skladam sie z.... wielu, wielu...., wielu
wibracji *_*
Oui.

P.S. Bast - masz oki strone no i teksty sa IMHO ok.



Thx. Choc strona ostatnio co chwile lezy, serwer padl. Mysle nad
przeniesieniem sie gdzie indziej.

pozdr
Bast
http://priv.sos.com.pl/~bast/
oobe*magia*satanizm*chaos



| Jacek Dziedzic:
|  Ela:
| nawet MZ można mówić o częstotliwości wschodów Słońca, gdyż wiadomo
| że wschodzi cyklicznie.

| ale nie z tą samą częstotliwością, jeśli można się poczepiać.

| Czy ja pisałam coś o godzinach wschodu Słońca? :-) Słońce wschodzi raz
| na dobę. Doba to okres. A częstotliwość, jak pewnie wiesz, jest
| odwrotnością okresu. Jak bym nie liczyła wychodzi mi jeden. Gdyby
| częstotliwość była zmienna, zmienny też byłby okres. A przecież doba nie
| jest z gumy. ;-)

To, że Słońce wschodzi raz na dobę, nie znaczy, że doba
to okres wschodu Słońca. Jeśli jakiś umiarkowany palacz
powie, że pali jedną fajkę dziennie, nie musi to przecież
znaczyć, że pali ją co równe 24h (z częstotliwością 1/(24h)).
Nie możemy mówić wówczas ani o okresie palenia, ani o
jego częstotliwości (przynajmniej nie ściśle), bo w/w palenie
nie powtarza się z określoną częstotliwością

Jak pewnie wiesz, im bliżej przesilenia letniego tym dni są
dłuższe i Słońce wschodzi wcześniej. Po przesileniu letnim
dni się skracają i Słońce wschodzi coraz później. Ergo czasy
wschodu Słońca każdego dnia są różne, ba, czasy między
kolejnymi wschodami Słońca różnią się -- raz są mniejsze
od 24h, raz większe. Dlatego właśnie wschód Słońca nie
jest zjawiskiem okresowym, choć powtarzalnym.
O to właśnie mi chodziło.



Tyle, ze " że pali ją co równe 24h (z częstotliwością 1/(24h))."
nie jest wlasciwym sformulowaniem.
Czestotliwosc jest pojeciem z fizyki , a dotyczacym ruchu falowego,
czyli czestotliwosci fali.
A zdarzenie typu palenie fali nie jest opisane ruchem falowym, a zatem
nie mowi sie o czestotliwosci, a o czestosci zdarzenia.
Czyli : jak czesto ktos pali papierosa.
jest to zdarzenie dyskretne, zatem w zadnym stopniu nie opisywane ruchem
falowym, a zatem "jak czesto" nie rowna sie tutaj "z jaka
czestotliwoscia".
Bo czestotliwosc nie moze zostac zdefiniowana.

Tutaj definicja czestotliwosci z encyklopedii:

Czestotliwosc
###############
, odwrotnosc okresu drgan, mierzy sie liczba cykli przebytych w
jednostce czasu; okresla sie w hercach (Hz)

Czestosc zdarzenia,
###################
liczba k/n bedaca ilorazem liczby intresujacych nas zdarzen i liczby n
wszystkich zdarzen, jakie zaszly w danej serii doswiadczen.

Jacek

Witam, bardzo proszę o pomoc dobrych fizyków w rozwiązaniu kilku zadań z tytularnego zakresu. Oto one:

Ruch falowy

1. Jaka jest odległość między sąsiednimi grzbietami fali płaskiej, której prędkość rozchodzenia się v=500 m/s, a jej częstotliwość f=100Hz?

2. Na powierzchni wody rozchodzi się fala płaska, której wychylenie opisane jest równaniem: Ψ(x, t) = A sin(ωt-kx); ω=pi/2 1/s , A=0,2 m, k=pi/3 1/m. Oblicz fazę wychylenia punktu, do którego dochodzi fala, dla t=9 s, x=124 m. Jaką długość i okres drgań ma ta fala?

3. Oblicz gęstość energii fali dźwiękowej w powietrzu o gęstości ρ = 1,3 kg/m³, w którym rozchodzi się fala o częstotliwości f = 1 kHz i amplitudzie A = 0,3 mm.

4. W stalowej szynie (ρ=7800 kg/m³) rozchodzi się fala. Maksymalna prędkość cząstek ośrodka w ruchu drgającym wynosi vm = 2 mm/s. Oblicz energię drgań w objętości V = 1 cm³ ośrodka drgającego.

Akustyka

1. Pocisk wystrzelony pionowo do góry dotarł do wysokości h=680 m jednocześnie z odgłosem wystrzału. Jaka była prędkość początkowa pocisku? Opory ruchu można pominąć. Prędkość dźwięku w powietrzu v = 340 m/s, a przyspieszenie a=9,8 m/s².

2. Pręt mosiężny długości l = 1m zamocowano w jego środku i pobudzono do drgań stojących podłużnych przez pocieranie. Oblicz prędkość dźwięku w mosiądzu, jeśli częstotliwość pobudzonych w ten sposób drgań wynosi v = 2400 Hz.

3. Oblicz natężenie dźwięku, jeśli jego poziom wynosi L = 60 dB.

4. O ile decybeli wzrasta poziom dźwięku, jeśli jego natężenie wzrasta n = 2-krotnie?

Ruch drgający

1. Oblicz całkowitą energię mechaniczną drgań oscylatora harmonicznego o masie m = 1kg wykonującego drgania o częstotliwości v = 300 Hz i amplitudzie A = 6 mm.

2. Oblicz energię mechaniczną drgań wahadła matematycznego o długości l = 1m i masie m = 135 g, którego amplituda drgań wynosi A = 8 cm.

3. Jak zmieni się energia ruchu harmonicznego ciała o stałej masie, jeśli amplituda jego ruchu wzrośnie k = 4-krotnie, a okres wzrośnie n = 2-krotnie?

Naprawdę z góry dziękuję za rozwiązania, wiem, że zadania nie należą do łatwych, ale mam nadzieję, że wśród użytkowników tego forum są naprawdę ściśle tęgie głowy =)
Jakie są różnice i podobieństwa ruchu drgającego a ruchu falowego
1
Mówiąc prościej w rurze przesuwa się powietrze w postaci serii wzrostów i spadków gęstości na przemian. Niestety w praktyce ten pozornie prosty ruch bardzo się komplikuje , gdyż część powietrza trafia na zamknięty zawór dolotowy , do tego jest rozgałęziony kolektor dolotowy i bezwładność masy powietrza. Często czasy zaworowe są tak dobrane, że zaczyna się suw sprężania przy otwartym jeszcze zaworze ssącym , co powoduje przemieszczanie się fali w obu kierunkach - do i od silnika w kierunku wlotu. Taka sytuacja powoduje nakładanie się fal czyli interferencję , przy czym cały proces komplikuje jeszcze zjawisko fali stojącej. Fala stojąca, aby wyjść od definicji , powstaje w obszarach ograniczonych na skutek odbicia od granicy tych obszarów. Nasilenie drgań , dających czasem efekt dudnienia, występuje w obszarze tzw. strzałek (maksymalne rozchylenie krzywych ilustrujących ruch falowy – między grzbietami fali). W przekładzie „na polski” fala stojąca jest wynikiem zderzenia się dwóch fal o tej samej lub zbliżonej charakterystyce akustycznej. Praktycznie może to wystąpić , gdy w wydechu ze standardowym tłumikiem końcowym o stosunkowo dużych oporach przepływu zabudujemy strumienicę naddźwiękową . Efektem jest nasilenie hałasu nawet z charakterystycznym dudnieniem i pogorszeniem osiągów. W dolocie , gdzie mamy układ otwarty od strony wlotu lub tylko ograniczony przepustnicami , w generowaniu fali stojącej , chociaż o mniejszym nasileniu skutków niż w wylocie , może mieć udział także interferencja. Zjawisko fali stojącej potęguje źle dobrana strumienica lub inne rozwiązanie dynamizujące przepływ w dolocie. W przewodzie dolotowym mamy miejsca, gdzie ładunek jest zagęszczony a w innych rozrzedzony. Fizycy te charakterystyczne punkty nazywają odpowiednio strzałką (zagęszczenie) i węzłem ( rozrzedzenie ), a odległość między nimi to 1/4 długości fali. Cała sztuka aby „strzałka weszła do cylindra” i znalazła się w okolicy świecy zapłonowej, przy czym może się zdarzyć, że w cylindrze będziemy mieli więcej takich zagęszczeń. To jest właśnie doładowanie rezonansowe nazwane tak, gdyż za zagęszczenie ładunku odpowiada rezonans cząsteczek powietrza a za falę stojącą również interferencja.
Ja mam 4 z Fizyki ale po dzisiejszym dniu to sie zmieni :(
Miałem sprawdzian na dwie oceny z ruchu drgajacego i falowego!!
1. Wielko??ci fizyczne, jednostki miar - a tego nie wiem gdzie szuka??
// tuwu:
2. Rodzaje ruchu punktu materialnego
3. Kinematyka cia??a doskonale sztywnego
4. Zasady zachowania p??du i momentu p??du
5. Energia i praca
6. Prawo powszechnego ci????enia
//
7. Pole grawitacyjne jako pole zachowawcze
8. Si??y bezw??adno??ci, uk??ady odniesienia
9. Zasada wzgl??dno??ci, transformacja Galileusza
10. Podstawy szczeg??lnej teorii wzgl??dno??ci
11. Transformacja Lorentza
12. Ruch drgaj??cy harmoniczny
13. Energia w ruchu harmonicznym
14. Ruch drgaj??cy t??umiony
15. Ruch drgaj??cy wymuszony. Rezonans
16. Sk??adanie drga?? zachodz??cych wzd??u?? jednej prostej
17. Dudnienie
18. Sk??adanie drga?? wzajemnie prostopad??ych
19. Rodzaje ruchu falowego
20. R??wnanie falowe
21. Energia - strumie?? energii i g??sto???? strumienia energii fali
22. Superpozycja i interferencja fal
23. Fale poprzeczne i pod??u??ne
24. Op??r falowy o??rodka
25. Obiektywne i subiektywne w??a??ciwo??ci fal d??wi??kowych
26. Analiza d??wi??ku - obszar s??yszalno??ci
27. Ultrad??wi??ki i ich w??asno??ci
28. Pole elektrostatyczne, zwi??zek pomi??dzy wektorami E i D
29. Prawo Coulomba
30. Prawo Gaussa - Ostrogradskiego
31. Polaryzacja dielektryk??w
32. Przewodniki w polach elektrycznych
33. Elektronowa teoria przewodnictwa metali
34. Pole magnetyczne
35. Prawo Biota-savarta-Laplace'a
36. Prawo Ampere'a
37. Ramka prostok??tna z pr??dem w polu magnetycznym
38. Oddzia??ywanie wzajemne przewodnik??w z pr??dem
39. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach magnetycznych
40. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach elektrycznych
41. Mikroskopia elektronowa
42. Zjawisko indukcji elektromagnetycznej
43. Indukcja w??asna
44. Prawo Maxwella
45. Drgania elektromagnetyczne
46. Drgania wymuszone - rezonans elektromagnetyczny
47. Widmo fal elektromagnetycznych
48. J??drowy Model atomu Rutherforda
49. Nieklasyczna Teoria Atomu - Bohra
50. Energia elektronu w atomie
// Zell:
51. Momenty magnetyczne i mechaniczne atomu
52. Zasada nieokre??lono??ci - Heisenberga
53. Uk??ad okresowy pierwiastk??w
54. J??dro atomowe - budowa i w??a??ciwo??ci
55. Cz??stki elementarne
56. Elementy fizyki atmosfery - promieniowanie kosmiczne
//
Dobra kurwa trzeba pchn???? to g??wno

1. Wielko??ci fizyczne, jednostki miar - a tego nie wiem gdzie szuka??
// tuwu:
2. Rodzaje ruchu punktu materialnego
3. Kinematyka cia??a doskonale sztywnego
4. Zasady zachowania p??du i momentu p??du
5. Energia i praca
6. Prawo powszechnego ci????enia
//
7. Pole grawitacyjne jako pole zachowawcze
8. Si??y bezw??adno??ci, uk??ady odniesienia
9. Zasada wzgl??dno??ci, transformacja Galileusza
10. Podstawy szczeg??lnej teorii wzgl??dno??ci
11. Transformacja Lorentza
12. Ruch drgaj??cy harmoniczny
13. Energia w ruchu harmonicznym
14. Ruch drgaj??cy t??umiony
15. Ruch drgaj??cy wymuszony. Rezonans
16. Sk??adanie drga?? zachodz??cych wzd??u?? jednej prostej
17. Dudnienie
18. Sk??adanie drga?? wzajemnie prostopad??ych
19. Rodzaje ruchu falowego
20. R??wnanie falowe
21. Energia - strumie?? energii i g??sto???? strumienia energii fali
22. Superpozycja i interferencja fal
23. Fale poprzeczne i pod??u??ne
24. Op??r falowy o??rodka
25. Obiektywne i subiektywne w??a??ciwo??ci fal d??wi??kowych
26. Analiza d??wi??ku - obszar s??yszalno??ci
27. Ultrad??wi??ki i ich w??asno??ci
28. Pole elektrostatyczne, zwi??zek pomi??dzy wektorami E i D
29. Prawo Coulomba
30. Prawo Gaussa - Ostrogradskiego
31. Polaryzacja dielektryk??w
32. Przewodniki w polach elektrycznych
33. Elektronowa teoria przewodnictwa metali
34. Pole magnetyczne
35. Prawo Biota-savarta-Laplace'a
36. Prawo Ampere'a
37. Ramka prostok??tna z pr??dem w polu magnetycznym
38. Oddzia??ywanie wzajemne przewodnik??w z pr??dem
39. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach magnetycznych
40. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach elektrycznych
41. Mikroskopia elektronowa
42. Zjawisko indukcji elektromagnetycznej
43. Indukcja w??asna
44. Prawo Maxwella
// audi:
45. Drgania elektromagnetyczne
46. Drgania wymuszone - rezonans elektromagnetyczny
47. Widmo fal elektromagnetycznych
48. J??drowy Model atomu Rutherforda
49. Nieklasyczna Teoria Atomu - Bohra
50. Energia elektronu w atomie
//
// Zell:
51. Momenty magnetyczne i mechaniczne atomu
52. Zasada nieokre??lono??ci - Heisenberga
53. Uk??ad okresowy pierwiastk??w
54. J??dro atomowe - budowa i w??a??ciwo??ci
55. Cz??stki elementarne
56. Elementy fizyki atmosfery - promieniowanie kosmiczne
//
1. Wielko??ci fizyczne, jednostki miar - a tego nie wiem gdzie szuka??
// tuwu:
2. Rodzaje ruchu punktu materialnego
3. Kinematyka cia??a doskonale sztywnego
4. Zasady zachowania p??du i momentu p??du
5. Energia i praca
6. Prawo powszechnego ci????enia
//
//Paula
7. Pole grawitacyjne jako pole zachowawcze
8. Si??y bezw??adno??ci, uk??ady odniesienia
9. Zasada wzgl??dno??ci, transformacja Galileusza
10. Podstawy szczeg??lnej teorii wzgl??dno??ci
11. Transformacja Lorentza
//
12. Ruch drgaj??cy harmoniczny
13. Energia w ruchu harmonicznym
14. Ruch drgaj??cy t??umiony
15. Ruch drgaj??cy wymuszony. Rezonans
16. Sk??adanie drga?? zachodz??cych wzd??u?? jednej prostej
17. Dudnienie
18. Sk??adanie drga?? wzajemnie prostopad??ych
19. Rodzaje ruchu falowego
20. R??wnanie falowe
21. Energia - strumie?? energii i g??sto???? strumienia energii fali
22. Superpozycja i interferencja fal
23. Fale poprzeczne i pod??u??ne
24. Op??r falowy o??rodka
25. Obiektywne i subiektywne w??a??ciwo??ci fal d??wi??kowych
26. Analiza d??wi??ku - obszar s??yszalno??ci
27. Ultrad??wi??ki i ich w??asno??ci
28. Pole elektrostatyczne, zwi??zek pomi??dzy wektorami E i D
29. Prawo Coulomba
30. Prawo Gaussa - Ostrogradskiego
31. Polaryzacja dielektryk??w
32. Przewodniki w polach elektrycznych
33. Elektronowa teoria przewodnictwa metali
34. Pole magnetyczne
35. Prawo Biota-savarta-Laplace'a
36. Prawo Ampere'a
37. Ramka prostok??tna z pr??dem w polu magnetycznym
38. Oddzia??ywanie wzajemne przewodnik??w z pr??dem
39. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach magnetycznych
40. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach elektrycznych
41. Mikroskopia elektronowa
42. Zjawisko indukcji elektromagnetycznej
43. Indukcja w??asna
44. Prawo Maxwella
// audi:
45. Drgania elektromagnetyczne
46. Drgania wymuszone - rezonans elektromagnetyczny
47. Widmo fal elektromagnetycznych
48. J??drowy Model atomu Rutherforda
49. Nieklasyczna Teoria Atomu - Bohra
50. Energia elektronu w atomie
//
// Zell:
51. Momenty magnetyczne i mechaniczne atomu
52. Zasada nieokre??lono??ci - Heisenberga
53. Uk??ad okresowy pierwiastk??w
54. J??dro atomowe - budowa i w??a??ciwo??ci
55. Cz??stki elementarne
56. Elementy fizyki atmosfery - promieniowanie kosmiczne
//
// angular.circle
1. Wielko??ci fizyczne, jednostki miar
//
// tuwu:
2. Rodzaje ruchu punktu materialnego
3. Kinematyka cia??a doskonale sztywnego
4. Zasady zachowania p??du i momentu p??du
5. Energia i praca
6. Prawo powszechnego ci????enia
//
//Paula
7. Pole grawitacyjne jako pole zachowawcze
8. Si??y bezw??adno??ci, uk??ady odniesienia
9. Zasada wzgl??dno??ci, transformacja Galileusza
10. Podstawy szczeg??lnej teorii wzgl??dno??ci
11. Transformacja Lorentza
//
//tejo
12. Ruch drgaj??cy harmoniczny
13. Energia w ruchu harmonicznym
14. Ruch drgaj??cy t??umiony
15. Ruch drgaj??cy wymuszony. Rezonans
16. Sk??adanie drga?? zachodz??cych wzd??u?? jednej prostej
//
//slik
17. Dudnienie
18. Sk??adanie drga?? wzajemnie prostopad??ych
19. Rodzaje ruchu falowego
20. R??wnanie falowe
21. Energia - strumie?? energii i g??sto???? strumienia energii fali
//
//Ponteus
22. Superpozycja i interferencja fal
23. Fale poprzeczne i pod??u??ne
24. Op??r falowy o??rodka
25. Obiektywne i subiektywne w??a??ciwo??ci fal d??wi??kowych
26. Analiza d??wi??ku - obszar s??yszalno??ci
27. Ultrad??wi??ki i ich w??asno??ci
//
//Yogi
28. Pole elektrostatyczne, zwi??zek pomi??dzy wektorami E i D
29. Prawo Coulomba
30. Prawo Gaussa - Ostrogradskiego
31. Polaryzacja dielektryk??w
32. Przewodniki w polach elektrycznych
za zadanka wezme sie najwczesniej w piatek przez weekend cos powinno udac mi sie opracowac
//
33. Elektronowa teoria przewodnictwa metali
34. Pole magnetyczne
35. Prawo Biota-savarta-Laplace'a
36. Prawo Ampere'a
37. Ramka prostok??tna z pr??dem w polu magnetycznym
38. Oddzia??ywanie wzajemne przewodnik??w z pr??dem
39. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach magnetycznych
40. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach elektrycznych
// angular.circle
41. Mikroskopia elektronowa
42. Zjawisko indukcji elektromagnetycznej
43. Indukcja w??asna
44. Prawo Maxwella
//
// audi:
45. Drgania elektromagnetyczne
46. Drgania wymuszone - rezonans elektromagnetyczny
47. Widmo fal elektromagnetycznych
48. J??drowy Model atomu Rutherforda
49. Nieklasyczna Teoria Atomu - Bohra
50. Energia elektronu w atomie
//
// Zell:
51. Momenty magnetyczne i mechaniczne atomu
52. Zasada nieokre??lono??ci - Heisenberga
53. Uk??ad okresowy pierwiastk??w
54. J??dro atomowe - budowa i w??a??ciwo??ci
55. Cz??stki elementarne
56. Elementy fizyki atmosfery - promieniowanie kosmiczne
//
1
Bajkami za to nie jest free energy wykorzystująca energię isniejącą wokół nas w "normalny" sposób, czyli przez "różnice potencjałów". Ma tylko jeden problem - otaczająca nas darmowa energia jest straszliwie rozcieńczona. Mamy problemy w dobraniu się do "stężonej" energii wiatru czy słońca. A tu podobno w piwnicach są machiny dzialąjące na minimalnie "stężony" magnetyzm czy grawitację - jak dla mnie to bajeczki wyłudzaczy



To nie są bajki. Kolega nie ma pełnej wiedzy fizycznej o otaczającym świecie i wydaje mu się, że to niemożliwe. Wyjaśnię to po krótce jak to możliwe, że energia np. magnesu może być ekstrahowana.
W konwencjonalnej fizyce są teorie, które sztywno traktują materię i energię - mamy pola zachowawcze i basta - nie można pobrać z nich energii. Prawda jest jednak inna. Gdy głębiej spojrzy się na naturę pola magnetycznego, to szybko dojdzie się do wniosku, że pole to w rzeczywistości nie istnieje, bo jest ono wynikiem względności ruchu.
W rzeczywistości istnieje tylko pole elektryczne i w zasadzie wszystkie pola magnetyczne to działanie pola elektrycznego, którego źródło jest
w ruchu względem obserwatora, lub obserwator porusza się względem niego. To oczywiście jeszcze niczego nie wyjaśnia, bo pole elektryczne jak wiemy, także jest zachowawcze - tak piszą w mądrych książkach.
Jeśli jednak spojrzy się wnikliwie teraz na pole elektryczne i weźmie się pod uwagę, że wszystko w przyrodzie drga, to dojdzie się do wniosku, że
pole elektryczne jest rozchodzącą się falą w przestrzeni. Po prostu elektron drży i wytwarza wokół siebie kuliste fale, które my traktujemy jak pole elektryczne lub magnetyczne - A to już dużo wyjaśnia!
Skoro pole elektryczne jest zaburzeniem falowym, to musi podlegać prawom falowym, np. efektowi Dopplera. Skoro o tym wiemy, to możemy teraz wziąść 2 magnesy i pomanipulować nimi z odpowiednią prędkością zbliżania i oddalania. I co się okazuje? Okazuje się, że występują różnice w siłach występujących przy ich zbliżaniu i oddalaniu z różną prędkością
ze względu na efekt Dopplera jakiemu podlegają pola elektryczne
i magnetyczne. Stąd właśnie mamy tyle silników magnetycznych na świecie Pozostaje tylko pytanie jaki jest mechanizm uzupełniania energii
przez naturę przy takiej pracy. Odpowiedź jest banalna... nie przedstawię jej jednak tutaj - niech to pozostanie moją słodką tajemnicą

pozdrawiam,
Stanisław

PS.
Właśnie poszukuje pracy. Posiadam unikalną wiedzę praktyczną dotyczącą systemów energetycznych i cieplnych opierających się na technologii energii grawitacji i próżni. Mogę rozwinąć u CIEBIE nową technologię energetyczną. Zainteresowane firmy proszę o kontakt na priv.
http://www.pk.aplus.pl/pk/NIZIOL.doc

1. Równania ruchu punktów materialnych – siły zewnętrzne i wewnętrzne

2. Zasada ruchu środka masy.

3. Energia kinetyczne układu punktów materialnych – twierdzenie Koniga

4. Zasada równoważności energii kinetycznej i pracy.

5. Wykorzystanie zasad energetycznych do sprowadzanie (modelowania układów mechanicznych do najprostszych układów fizycznych). Objaśnić na dowolnie wybranym przykładzie

6. Więzy i ich klasyfikacje

7. Przemieszczenia przygotowane ( wirtualne )

8. Praca sił na przemieszczeniach przygotowanych

9. Zasada prac przygotowanych we współrzędnych kartezjańskich.

10. Współrzędne uogólnione; Zasada prac przygotowanych we współrzędnych uogólnionych.

11. Zasada D’Alamberta

12. Równania Lagrange’a II-go rodzaju – podać przykład stosowania.

13. Drgania układu o 2-ch stopniach swobody; na dowolnym przykładzie wyprowadzić równania ruchu.

14. Podać jak wyznaczam częstość drgań układu o 2-ch stopniach swobody i formy drgań (współbieżne, przeciwbieżne).

15. Równania falowe drgań podłużnych pręta (wyprowadzić)

16. Rozwiązać problem brzegowo-początkowy drgań falowych pręta (ortogonalność form)

17. Podać definicję stabilności według Lapunowa i Poincare (orbitalna)
18. Wykazać, że ruch wahadła matematycznego jest niestabilny w sensie Lapunowa.

19. Druga metoda Lapunowa badania stabilności rozwiązań(funkcja Lapunowa.

20. Badanie stabilności rozwiązań według I-go przybliżenia

21. Trzy twierdzenia Lapunowa o stabilności (niestabilności) rozwiązań.

22. Kryterium Hurwitz’a

23. Wariacja funkcji i wariacja funkcjonału.

24. Zasada wariacyjna Hamiltona i jej równoważność z równaniami Lagrange’a II-go rodzaju.

25. Sterowalność i obserwowalność układów fizycznych.
Równania ruchu punktów materialnych – siły zewnętrzne i wewnętrzne

Zasada ruchu środka masy.

Energia kinetyczne układu punktów materialnych – twierdzenie Koniga

Zasada równoważności energii kinetycznej i pracy.

Wykorzystanie zasad energetycznych do sprowadzanie (modelowania układów mechanicznych do najprostszych układów fizycznych). Objaśnić na dowolnie wybranym przykładzie

Więzy i ich klasyfikacje

Przemieszczenia przygotowane ( wirtualne )

Praca sił na przemieszczeniach przygotowanych

Zasada prac przygotowanych we współrzędnych kartezjańskich.

Współrzędne uogólnione; Zasada prac przygotowanych we współrzędnych uogólnionych.

Zasada D’Alamberta

Równania Lagrange’a II-go rodzaju – podać przykład stosowania.

Równania falowe drgań podłużnych pręta (wyprowadzić)

Rozwiązać problem brzegowo-początkowy drgań falowych pręta (ortogonalność form)

Podać definicję stabilności według Lapunowa i Poincare (orbitalna)

Wykazać, że ruch wahadła matematycznego jest niestabilny w sensie Lapunowa.

Druga metoda Lapunowa badania stabilności rozwiązań(funkcja Lapunowa.

Badanie stabilności rozwiązań według I-go przybliżenia

Trzy twierdzenia Lapunowa o stabilności (niestabilności) rozwiązań.

Kryterium Hurwitz’a

Wariacja funkcji i wariacja funkcjonału.

Zasada wariacyjna Hamiltona i jej równoważność z równaniami Lagrange’a II-go rodzaju.

Niech ktoś kto ma drukare to druknie bo moja padła i jakby co przy drukowaniu obcięło numeki ... zdarza sie
Może chodzi o ruchy drgające i falowe?
Omów pojęcia i wielkości związane z ruchem drgającym.

ODP:

Ruch drgający, parametry charakteryzujące go

Ruchem drgającym - nazywamy ruch , np. punktu poruszającego się tam i z powrotem po tym samym torze; ruch wówczas jest cykliczny oraz zachodzi w różnych odstępach czasu.
Drgania gasnące – ruch punktu również zachodzi tam i z powrotem, natomiast ustaje on po pewnym czasie. (sytuacja ta występuje, np. w związku z pojawiającym się oporem powietrza).
Drgania wymuszone –jest to dopełnienie energii, którą stracił punkt w związku z ruchem tam i z powrotem popychając ją.
Położenie równowagi (x0) – jest to położenie punktu na początku oraz na końcu ruchu
Amplituda (A) - maksymalne wychylenie ciała z położenia równowagi.
Częstotliwość (f) – informuje nas, do ilu drgań doszło w ciągu jednej sekundy.
Okres drgań (T) – jest to czas, podczas którego ciało dokonało jednego pełnego drgania.
Poniżej przedstawiony jest wzór na okres drgań wahadła matematycznego co reprezentuje zależność między częstotliwością a okresem drgań:
f= 1/T
Jednostką okresu jest jeden Hertz.
f = 1/s = 1Hz

Fala - jest to zaburzenie, które rozchodzi się w danym ośrodku. Wyróżnia się fale: poprzeczne (woda); podłużne(dźwiękowa).
Oznaczenia we wzorach:
l - jest to długość fali
n - szybkość rozchodzenia się fali
T - okres fali

f - częstotliwość drgań

W fizyce znamy również zjawiska falowe takie jak : interferencja (nakładanie się fal), dyfrakcja (ugięcie się fal) odbicie fali.
Wszyscy słyszymy odgłosy o częstotliwości w przedziale od ok. 20Hz do ok. 20kHz.
Ultradźwięki - są to dźwięki o wyższej częstotliwości od zakresu słyszalności człowieka.
Infradźwięki – jest to dźwięki o niższej częstotliwości od zakresu słyszalności człowieka.

Wysokie/niskie dźwięki – mówiąc inaczej dźwięki o wyższej/niższej częstotliwości.
Barwa dźwięku – cecha dźwięku pozwalająca na rozróżnienie źródeł jego pochodzenia (np. rozróżnienie instrumentów)
Echo – inaczej mówiąc odbicie się fali dźwiękowej. Fala powraca do nas po czasie pozwalającym na rozróżnienie obydwu dźwięków (pierwotnego i odbitego)
Drgania akustyczne – jest to ruch cząsteczek ośrodka sprężystego względem położenia równowagi.
Fala akustyczna – mechaniczne fale podłużne, które rozchodzą się w każdym ośrodku.

czy taka odpowiedz wystarczy i jest satysfakcjonująca dla nauczyciela??

I jeszcze jedno:

Przyśpieszenie na księżycu jest 6 razy mniejsze niż na Ziemi. Ile wynosi tam okres drgań wahadła, które na Ziemi ma okres drgań równy 2 s.
Powinnaś chyba zastosować zależność na funkcję falową, a nie wychylenie w ruchu drgającym...
hej!
Pomozecie mi rozwiazac zadania? Nauczycielka podala nam zadania ktore beda na pracy klasowej:) tyle ze musimy se je sami rozwiazac:P i w tym jest problem:)

Zadanie1
W danym ośrodku rozchodzi się fala o długosci 30cm i okresie 0,1s. Wynika z tego, że predkośc tej fali ma wartosc:
a) 0,03 m/s, b) 0,3 m/s, c) 3 m/s, d) 30 m/s, e) 300 m/s.

Zadanie 2
Fale interferujące ulegają rozproszeniu w danym punkcie ośrodka spręzystego, jeżeli w tym punkcie fazy ich:
a) są zgodne i okresy rowne
b) są przeciwne i amplitudy rowne
c) roznią sie o TT(pi)/2 i predkosci są rowne
d) roznią sie o TT(pi) i dlugosci fal sa rowne
e) są przeciwne i czestotliwosci rowne.

Zadanie 3
Jeżeli fala po przejsciu z jednego ośrodka do drugiego zmniejszyła swoją dlugośc to:
a) czestotliwosc tej fali wzrosla
b) czestotliwosc tej fali zmalala
c) predkosc tej fali wzrosla
d) predkosc tej fali zmalala
e) predokosc tej fali nie ulegla zmianie

Zadanie 4
Punkt drgający z częstotliwoscią 500Hz wytwarza w pewnym osrodku faalę, ktora po odbiciu od przeszkody w wyniku interferencji wytwarza falę stojącą. Jezeli odległosc miedzy węzłem, a sąsiednią strzałką tej fali wynosi 17cm to jej predkosc wynosi:
a) 34000 m/s b) 3400 m/s c) 340 m/s d) 136 m/s e) 7,35 m/s

Zadanie 5
W węzu gumowym wytworzonmo falę stojącą w których odległosc węzłow od najbliższych strzałek wynoszą 50cm, jeżeli prędkosc rozchodzenia się energii ruchu falowego w tym węzu rowna się 4 m/s, to częstotliwosc tej fali wynosi:
a) 0,08 Hz b) 0,5 Hz c) 2 Hz d) 4 Hz e) 8 Hz

Chcialam jeszcze prosic o jakies obliczenia do odpowiedzi:)
Dziekuje!
Trochę teorii wydechów

Dla silników NA wydech musi być dokładnie policzony z uwzględnieniem długości kolektora wydechowego, czasu współotwarcia zaworów, stopnia sprężania, zjawisk falowych (liczy się falę powracającego podciśnienia na współotwarcie zaworów - najczęściej na drugie odbicie) itp. ale NA to my się nie zajmujemy

w silnikach doładowanych suszarka robi za komorę rozprężeniowią - w downpipe mamy w miarę jednorodny strumień spalin
ze względu na obecność turbiny nie wykorzystuje się zjawisk falowych - efekt przewietrzania cylindrów zapewnia nadciśnienie w kolektorze dolotowym
w przypadku silnika 4cyl. wydech "widzi" wylot ze sprężarki jak gniazdo zaworowe silnika jednocylindrowego pracującego z 4x większą prędkością obrotową

dlatego w silnikach turbo wykorzystuje się tylko zjawiska dynamiczne

ZJAWISKO DYNAMICZNE W WYDECHU
w trakcie pracy silnika w wydechu tworzy się fala mechaniczna której parametry zależą od jego przekroju i długości - z jednym wyjątkiem - prędkość jest za turbiną stała i wynosi oki ok. 510m/s - co odpowiada mniej więcej prędkości dźwięku w warunkach jakie panują w wydechu
przy niskich prędkościach obrotowych słup gazu drga w obie strony - naśladując zmiany ciśnienia spalin na wirniku sprężarki
po przekroczeniu pewnej prędkości obrotowej ów drgający słup gazu przestaje wykonywać ruch zwrotny - wszak ma swoją masę i pomimo że za sprężarką spada ciśnienie - spaliny lecą dalej w kierunku ujścia - wysysając niejako spaliny ze sprężarki

i tu dochodzę do sedna
im większy przekrój i długość wydechu tym większa masa spalin
im większa masa spalin tym większy efekt wysysania spalin ze sprężarki
niestety im większa masa splin tym większe obroty potrzebne do wywołanie efektu

sumując
szeroki wydech - więcej mocy i momentu ale przy wyższych obrotach
na to należy nałożyć charakterystykę sprężarki - co z tego że będziemy mieli zajebisty efekt dynamiczny przy 6000 obr jeśli przy tych obrotach wydajność kompresora i tak zaczyna spadać (można napędzić ją 2x szybciej a ciśnienie i tak nie wzrośnie - za to z powietrza zrobi się gazowy odpowiednik piany)

czytałem na tym forum że nissan specjalnie dusił silnik CA wydechem 2"
wg mnie to nie prawda - policzyli wydech w taki sposób żeby zminimalizować laga - ustawiając początek zjawiska dynamicznego na okolice 2000-2500 obr.

szerokość, długość(w turbo mniej istotna) i impedancja wydechu musi być policzona do konretnych założeń - NIE MA zasady im szerzej tym lepiej
Podręczniki znajdziesz w bibliotece, ale lepiej się wybrać do niej jak najszybciej w pierwszym semestrze jest chemia ogólna:
Podstawowe pojęcia i prawa chemiczne (pierwiastek, związek chemiczny, prawo stałości składu związku chemicznego, atomy, jednostka masy atomowej, wartościowość pierwiastka, cząsteczka, mol, masa molowa). Budowa atomu (struktura elektronowa, liczby kwantowe) i układ okresowy pierwiastków (konfiguracje elektronowe i efektywny ładunek jądra). Budowa cząsteczek (wiązania chemiczne: dwucentrowe, koordynacyjne, jonowe, metaliczne, wodorowe, siły Van der Waalsa). Ogólna charakterystyka nieorganicznych związków chemicznych (klasyfikacja, nazewnictwo). Stany skupienia materii (charakterystyka stanu gazowego, ciekłego i stałego z uwzględnieniem plazmy, gaz doskonały i rzeczywisty, przemiany fazowe). Reakcje chemiczne (typy reakcji wg różnych kryteriów, szybkość reakcji, czynniki wpływające na równowagę chemiczną, prawo Hessa). Równowagi kwasowo-zasadowe (pojęcie kwasu i zasady wg BrĂśnsteda, dysocjacja wody, pH, hydroliza soli, roztwory buforowe, iloczyn rozpuszczalności, roztwory rzeczywiste i koloidalne, twardość wody). Elementy elektrochemii (przewodniki I i II rodzaju, prawa Faraday’a, potencjał elektrodowy, szereg napięciowy metali, ogniwa, korozja). Chemia a środowisko naturalne (woda, powietrze, gleba, człowiek)
w drugim organiczna (znacznie łatwiejsza do zaliczenia) :
Typy strukturalne, systematyka oraz podstawy klasyfikacji związków organicznych. Elektronowa budowa związków organicznych. Charakterystyka węglowodorów alifatycznych, aromatycznych i acyklicznych: podstawy nazewnictwa, rodzaje izomerii, własności fizyczne oraz charakterystyczne reakcje chemiczne dla poszczególnych grup. Budowa i podstawowe własności fizyko-chemiczne pochodnych tych węglowodorów: alkohole, fenole, aldehydy, ketony, kwasy karboksylowe, estry, tłuszcze, aminy i amidy kwasowe, hydroksykwasy, aminokwasy, węglowodany. Najważniejsze typy reakcji chemicznych (substytucja, addycja i eliminacja) – mechanizm i stereochemia reakcji. Analiza organiczna. Metody otrzymywania ważniejszych związków organicznych.
Fizyka:
Wiadomości wstępne. Mechanika: kinematyka i dynamika punktu materialnego, dynamika układu punktów materialnych, kinematyka i dynamika bryły sztywnej, zasady zachowania energii, pędu i krętu, siły bezwładności. Grawitacja. Ruch drgający i falowy. Akustyka. Eleementy szczególnej teorii względności i mechaniki relatywistycznej.

wszystko jest w programie ramowym, co prawda z roku 2006 ale pewnie jeśli się coś zmieni to nie znacznie;)

Postaram się wytłumaczyć, choć moja wiedza o zasadzie działania tego
urządzenia ogranicza się do zacytowanego artykułu.

Ja sobie wyobrażam, że pod wagonem znajduje się nadajnik i odbiornik. Z
konieczności w jednym miejscu znajdować się nie mogą, więc jest jakaś
odległość pomiędzy nadajnikiem i odbiornikiem, którą fala penetrująca musi
pokonać. Nadajnik wysyła falę o jakiejś stałej częstotliwości (podobnie jak
radar). Odbiornik reaguje na odbicia od mikropęknięć. Taka technologia
defektoskopijna znana jest od lat. Ja się z czymś takim spotkałem przy
badaniu spawów, ale szukanie wad w innych metalach wydaje mi się zbliżone.
Najlepszy efekt uzyskuje się, gdy uda się zestroić urządzenie tak, by
odbiornik odbierał sygnał, gdy fala penetrująca ma maksymalne wychylenie (bo
sama fala ma przebieg mniej lub bardziej sinusoidalny). O ile w układzie
pomiarowym nie przemieszczającym się w stosunku do badanego materiału jest
to stosunkowo proste, bo można "odsłuchać" wielu kolejnych "pingów", to
wyobrażam sobie, że przy wzajemnym ruchu może być kłopot. Ta fala ma stałą
częstotliwość.

Rzecz w tym, że można obliczyć odpowiedni moment odczytu, ale ponieważ
prędkość przebiegu fali jest stała (wpływ ruchu pociągu jest akurat znikomy,
bo fala biegnie wielokrotnie szybciej), to najlepszy efekt uzyskamy, gdy
odbiornik będzie się znajdował zawsze nad maksimum fali. A ono jest pewnie w
osiągalnym przez pociąg zakresie prędkości raz albo kilka razy (musiał bym
znać długość fali nadajnika, by próbować to określić). W praktyce zatem
sprawność układu ma również przebieg sinusoidalny w funkcji prędkości.
Ponieważ prędkość pociągu nie może być dostosowywana do sprawności pomiaru,
bo głównym jej wyznacznikiem jest bezpieczeństwo ruchu, więc dochodzi
właśnie do takich zjawisk, jakie nieporadnie opisano w artykule.
Podejrzewam, że piszący je autor nie bardzo wiedział na czym one polegają i
stąd to opisał w ten sposób.

W praktyce z podobnym zjawiskiem można się zapoznać na przykład przy
drganiach szyb w szafce wywołanych przez przejeżdżające pociągi lub
samochody. Dochodzi wówczas właśnie do rezonansu fal. Wystarczy jednak
rozstroić nieco układ zmieniając na przykład masę szyby (przylepiając gdzieś
kawałek plasteliny), a szyby przestaną drżeć. Odpowiednio "dostrajając układ
spowodujemy, że do drgań wtórnych będzie dochodzić poza prędkościami
osiągalnymi w praktyce przez pojazdy.

Inny przykład powszechnie dostępny, to tęcza. Zwróćcie uwagę, że wewnątrz
tęczy mamy drugą słabszą i czasem niewidoczną tęczę. Teoretycznie zresztą
jest ich wiele. To właśnie przykład na związane ze zjawiskami falowymi i
rezonansem zjawiska. A urządzenie defektoskopowe działa właśnie na zasadzie
wykorzystania rezonansu magnetycznego. Biegnąca w materiale fala daje jakiś
tam obraz. Napotkanie jakiejś przeszkody (np. wewnętrznego pęknięcia albo
wtrącenia) powoduje zakłócenia w tym odbiorze. Wówczas możemy już
przypuszczać, że coś jest nie tak. Wyższa szkoła jazdy, to określenie co
jest nie tak na podstawie tego obrazu.

Starałem się to jasno wyłożyć, ale podejrzewam, że dla osób nie obeznanych
ze zjawiskami falowymi może to być trudne do zrozumienia. Jaśniej nie
potrafię niestety.

Wlasciwie, jest to test na zdolnosc abstrakcyjnego myslenia i wielkosc
sily przywiazania do szablonowego, zwiazanego z potoczna wiedza,
myslenia. Moja propozycja jest nastepujaca: Jesli mamy zamiar poznawac
zachodzace w materii zjawiska w naukowy sposob, powinnismy sie wyzbyc
myslenia w kategoriach potocznych. Co to znaczy? A wiec przede wszystkim
powinnismy zaprzestac interpretowac pojecie czastki jako coraz mniejszy
okruch materii, ktory powstaje poprzez rozlupywanie wiekszego. Takie
rozumienie pojecia czastki wiaze sie z potocznym, a nie naukowym
doswiadczeniem. Jak zatem nalezy rozumiec pojecie czastki? Pewna
podpowiedz daje nam oddzialywanie miedzy magnesami. Garsc malych
magnesow wielkosci pastylki jest pewna "czastka". Te "czastke" mozemy
rozdzielic np. na dwie mniejsze "czastki". Rozdzielanie to nie jest
jednak rozlupywaniem, lecz wlasnie rozdzielaniem wskutek pokonywania sil
"miedzyczasteczkowych".

W rzeczywistosci oddzialywanie miedzy czastkami, atomami i czasteczkami
chemicznymi zawsze odbywa sie "na odleglosc". Z tego powodu w swiecie
czastek nie ma wzajemnego "dotykania sie" czastek. Charakter oddzialywan
miedzy czastkami doskonale odzwierciedla oddzialywanie miedzy
fundamentalnymi czastkami materii, ktore przedstawiam na "stronie
pinopy".

W materii mamy do czynienia z czastkami, ktore w istocie wcale nie sa
czastkami, w rodzaju znanych z potocznego doswiadczenia ziarenek piasku
badz kurzu. Mamy tam do czynienia z "bezwymiarowymi" czastkami - polami,
ktore bez wzgledu na odleglosc miedzy nimi zawsze ze soba oddzialywaja,
ale znaczne sily oddzialywania istnieja tylko wtedy, gdy te pola sa
polozone blisko siebie. Czastki "bezwymiarowe", ustawiajac sie wzgledem
siebie w stabilnych polozeniach, tworza przestrzenna strukture, ktorej
mozna przypisywac juz pewne wymiary. Wymiary, pomimo ze maja bardzo
bliski zwiazek z nauka, rowniez pochodza z potocznego doswiadczenia.
Przy korzystaniu z nich milczaco zaklada sie, ze odnosza sie one do
czegos trwalego i stalego. W istocie w materii nawet trwale struktury z
powodu drgan i ruchow elementow skladowych maja zmienne wymiary. Mozna
wiec mowic jedynie o pewnych umownych srednich wartosciach wymiarow.

"Wymiarowosc" materii ma ogromne znaczenie w doswiadczalnictwie oraz w
praktycznym wykorzystaniu wiedzy. Jest natomiast malo istotna w
teoretycznej wiedzy o materii, zwlaszcza kiedy rozpatruje sie falowy
aspekt materii. Mozna bowiem wszelka materie rozpatrywac jako skladajaca
sie z pol przestrzennych, tworzacych "grudkowa" strukture znanej nam
materii w postaci atomow, czasteczek chemicznych itd. oraz mniej znana
nam strukture prozni fizycznej, w ktorej to materii przemieszczaja sie
"grudki", roznego rodzaju zaburzenia i fale. Nie ma wiec w materii nic
innego, tylko pole i buszujace po nim fale i zaburzenia.

W takim kontekscie poruszajacy sie w atmosferze prom kosmiczny musi miec
na powloce plytki ceramiczne z tego wzgledu, ze przemieszczajac sie z
duza predkoscia wsrod fal wywoluje zjawisko nawarstwiania sie niejako
napotykanych po drodze fal, ktore w stosunku do tego promu maja
wielokrotnie wieksza czestotliwosc. Jest to przyczyna kumulowania sie
energii fal w powierzchniowej warstwie promu kosmicznego i grzania sie
plytek ceramicznych. Oprocz tego jako reakcja  na duza predkosc ruchu
promu powstaje opor przestrzeni falowej, jaka w danej sytuacji jest
atmosfera gazowa.

Grupowicze z dobrze rozwinieta wyobraznia, ktorzy posiadaja odpowiednia
wiedze fizyczna, orientuja sie zapewne juz w tej chwili, ze
einsteinowski (relatywistyczny) wzrost masy czastek przyspieszanych w
akceleratorach do duzych predkosci jest naukowa lipa, ktora juz po raz
drugi i na taka skale nigdy w nauce sie nie powtorzy. W prozni fizycznej
pod wplywem duzej predkosci czastek nie dochodzi bowiem do wzrostu ich
masy, ale podobnie jak podczas ruchu promu kosmicznego powstaje opor
przestrzeni falowej, jaka w tym przypadku jest proznia fizyczna.

Wszystkiego dobrego. Pinopa

Nie rezygnujcie z samodzielnego myslenia.
Zajrzyjcie na "strone pinopy": http://yoda.legnica.tpsa.pl/~pinopa.

PS Podzial na dziedziny wiedzy jest sztuczny - nauka jest jedna -
istniejace w nauce bzdety, to nie tylko sprawa fizykow.

Pinopa, dlaczego ty tego nie przedlozysz do
ogolnie uznanego czasopisma fizycznago.
tracisz czas na wpukanie i oglosznie na sieci.
wiesz dobrze ze siec wezmie wszystko
i pelno jest pseudonaukwcow, prorokow
i podobnych indywiduuw ktorzy zasmiecaja
wirtualna rzeczywistosc swoimi chorymi pomyslami.
wyslij swoje przymyslenia gdzies gdzie prawda
jest doceniana.
w przeciwnym przypadku po cholere
publikujesz na internet i tracisz czas.
jak gdzies twoja tworczosc zostanie
opublikowana daj znac.
serdecznie pozdrawiam i zycze zdrowia
ge.

| Wlasciwie, jest to test na zdolnosc abstrakcyjnego myslenia i wielkosc
| sily przywiazania do szablonowego, zwiazanego z potoczna wiedza,
| myslenia. Moja propozycja jest nastepujaca: Jesli mamy zamiar poznawac
| zachodzace w materii zjawiska w naukowy sposob, powinnismy sie wyzbyc
| myslenia w kategoriach potocznych. Co to znaczy? A wiec przede wszystkim
| powinnismy zaprzestac interpretowac pojecie czastki jako coraz mniejszy
| okruch materii, ktory powstaje poprzez rozlupywanie wiekszego. Takie
| rozumienie pojecia czastki wiaze sie z potocznym, a nie naukowym
| doswiadczeniem. Jak zatem nalezy rozumiec pojecie czastki? Pewna
| podpowiedz daje nam oddzialywanie miedzy magnesami. Garsc malych
| magnesow wielkosci pastylki jest pewna "czastka". Te "czastke" mozemy
| rozdzielic np. na dwie mniejsze "czastki". Rozdzielanie to nie jest
| jednak rozlupywaniem, lecz wlasnie rozdzielaniem wskutek pokonywania sil
| "miedzyczasteczkowych".
|
| W rzeczywistosci oddzialywanie miedzy czastkami, atomami i czasteczkami
| chemicznymi zawsze odbywa sie "na odleglosc". Z tego powodu w swiecie
| czastek nie ma wzajemnego "dotykania sie" czastek. Charakter oddzialywan
| miedzy czastkami doskonale odzwierciedla oddzialywanie miedzy
| fundamentalnymi czastkami materii, ktore przedstawiam na "stronie
| pinopy".
|
| W materii mamy do czynienia z czastkami, ktore w istocie wcale nie sa
| czastkami, w rodzaju znanych z potocznego doswiadczenia ziarenek piasku
| badz kurzu. Mamy tam do czynienia z "bezwymiarowymi" czastkami - polami,
| ktore bez wzgledu na odleglosc miedzy nimi zawsze ze soba oddzialywaja,
| ale znaczne sily oddzialywania istnieja tylko wtedy, gdy te pola sa
| polozone blisko siebie. Czastki "bezwymiarowe", ustawiajac sie wzgledem
| siebie w stabilnych polozeniach, tworza przestrzenna strukture, ktorej
| mozna przypisywac juz pewne wymiary. Wymiary, pomimo ze maja bardzo
| bliski zwiazek z nauka, rowniez pochodza z potocznego doswiadczenia.
| Przy korzystaniu z nich milczaco zaklada sie, ze odnosza sie one do
| czegos trwalego i stalego. W istocie w materii nawet trwale struktury z
| powodu drgan i ruchow elementow skladowych maja zmienne wymiary. Mozna
| wiec mowic jedynie o pewnych umownych srednich wartosciach wymiarow.
|
| "Wymiarowosc" materii ma ogromne znaczenie w doswiadczalnictwie oraz w
| praktycznym wykorzystaniu wiedzy. Jest natomiast malo istotna w
| teoretycznej wiedzy o materii, zwlaszcza kiedy rozpatruje sie falowy
| aspekt materii. Mozna bowiem wszelka materie rozpatrywac jako skladajaca
| sie z pol przestrzennych, tworzacych "grudkowa" strukture znanej nam
| materii w postaci atomow, czasteczek chemicznych itd. oraz mniej znana
| nam strukture prozni fizycznej, w ktorej to materii przemieszczaja sie
| "grudki", roznego rodzaju zaburzenia i fale. Nie ma wiec w materii nic
| innego, tylko pole i buszujace po nim fale i zaburzenia.
|
| W takim kontekscie poruszajacy sie w atmosferze prom kosmiczny musi miec
| na powloce plytki ceramiczne z tego wzgledu, ze przemieszczajac sie z
| duza predkoscia wsrod fal wywoluje zjawisko nawarstwiania sie niejako
| napotykanych po drodze fal, ktore w stosunku do tego promu maja
| wielokrotnie wieksza czestotliwosc. Jest to przyczyna kumulowania sie
| energii fal w powierzchniowej warstwie promu kosmicznego i grzania sie
| plytek ceramicznych. Oprocz tego jako reakcja  na duza predkosc ruchu
| promu powstaje opor przestrzeni falowej, jaka w danej sytuacji jest
| atmosfera gazowa.
|
| Grupowicze z dobrze rozwinieta wyobraznia, ktorzy posiadaja odpowiednia
| wiedze fizyczna, orientuja sie zapewne juz w tej chwili, ze
| einsteinowski (relatywistyczny) wzrost masy czastek przyspieszanych w
| akceleratorach do duzych predkosci jest naukowa lipa, ktora juz po raz
| drugi i na taka skale nigdy w nauce sie nie powtorzy. W prozni fizycznej
| pod wplywem duzej predkosci czastek nie dochodzi bowiem do wzrostu ich
| masy, ale podobnie jak podczas ruchu promu kosmicznego powstaje opor
| przestrzeni falowej, jaka w tym przypadku jest proznia fizyczna.
|
| Wszystkiego dobrego. Pinopa
|
| Nie rezygnujcie z samodzielnego myslenia.
| Zajrzyjcie na "strone pinopy": http://yoda.legnica.tpsa.pl/~pinopa.
|

|
| PS Podzial na dziedziny wiedzy jest sztuczny - nauka jest jedna -
| istniejace w nauce bzdety, to nie tylko sprawa fizykow.
|
|
Re: Ładunek elektronu ( ZNAKI ) - hipoteza.
Autor: robakks
Data: 22.09.06, 07:45
http://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=32&w=48929234&a=49042370
--------------------------------------------------------------------------------

| Hipoteza.
|
| Pewne możliwości teoretyczne skłaniają mnie tu do podzielenia się
| z Państwem informacją, która (mam nadzieję) jest jeszcze na bezpiecznym
| poziomie w przypadku pozytywnej weryfikacji.
|
| Wydaje się możliwe, że elektrony w atomach w trakcie ruchu zmieniają
| ładunki (znaki). W położeniach najbliżej jądra są pozytonami, zaś w
| położeniach przeciwnych -elektronami. Te ekstremalne stany mają charakter
| korpuskularny, natomiast "przekręcenie" z jednego stanu w drugi ma
| charakter falowy. Dzięki takim właściwościom możliwa jest kinetyka
| atomowa tych cząstek elementarnych.
|
| Oczywiście jest to szalona hipoteza, zobaczymy czy wystarczająco . ;)
|
|
| Blisko hipotezy.
|
| Najbliżej hipotezy był chyba Ryszard Feynman (Śp.), który podobno w 1949 r.
| wypowiedział takie słynne zdanie ( tu cytuję za top9 ):
| "pozyton to elektron wracający w czasie"
| Ogólnie rzecz biorąc - właśnie tak. Tyle, że biorąc tu poprawkę na to, że
| czas jest złudzeniem wynikającym z ruchu - mamy elektron zamieniający się
| w pozyton przy powrocie w stronę jądra.
|
| Profesor Adam Gryziński (Śp.) przewidywał zaś, że:
| " .w ruchu elektronów w atomie dominuje radialna kinetyka! (.) prosty ruch
| radialny może być traktowany jedynie jako punkt wyjścia do opisu bardziej
| wyrafinowanej rzeczywistości."
| Istotnie, mielibyśmy tu do czynienia z drganiami na kierunkach zbliżonych
| do radialnych względem jądra. Natomiast czy to jest już ta wyrafinowana
| rzeczywistość ?
| Zobaczymy ;)
|
|
| Możliwości weryfikacji.
|
| Trzeba tu wymyślić doświadczenie, w którym istotne warunki byłyby zbliżone
| do tych panujących w atomie. Musiałoby nastąpić mocne szarpnięcie elektronem,
| umożliwiające bezwładnościowe przekręcenie składników i zmianę znaku.
| Pierwsze co przychodzi na myśl to zderzenia przeciwbieżnych wiązek o
| odpowiedniej prędkości i liczenie na to, że jakieś pary elektronów odbiją
| się centralnie (a nie rykoszetem) jako pozytony. Tyle, że w takim przypadku
| zapewne każdy z nich anihiluje z pierwszym lepszym elektronem, w tej sytuacji
| powinny więc być dżety promieniowania gamma. Są ?
|
| Mam tu prośbę do Państwa o wskazanie na przeprowadzone już eksperymenty
| i ich wyniki, których interpretacja mogłaby zaprzeczać lub potwierdzać
| hipotezę.
|
| Z wyrazami szacunku:
| Ryszard Brightner*
| *- pseudonim literacki

Hipotezę którą Pan zaprezentował najlepiej rozpatrzyć na przykładzie
modelu atomu Bohra. Mamy tu tylko dwie cząstki: dodatni proton (+)
i ujemny elektron (-).
Pańska hipoteza proponuje by elektron zmieniał swój ładunkek na (+)
w zależności od położenia względem protona
ale
nie obserwuje się samojonizacji niewzbudzonych atomów
więc elektron który zmieniając swoje położenie zmieniał by znak
musiał by o tym poinformować protona aby ten także zmienił swój znak
na przeciwny by teoria była mniej wiięcej zgodna z obserwacją. :-)
...
Swojego czasu gdy byłem jeszcze bardzo młody i bardzo piękny
także marzyłem, że fajnie by było gdyby
"pozyton był elektronem wracającym w czasie"
ale brutalna rzeczywistość odarła mnie ze złudzeń i fantazji
a przyczyną tego bolesnego zetknięcia z twardym realem
było uświadomienie sobie, iż odwrócenie kierunku upływu czasu
można zasymulować analizując rzeczywiste zdarzenia na "odwróconym filmie"
Okazuje się, że jednoimienne ładunki na filmie "w przód" się odpychają
a na filmie "w stecz" - się przyciągają;
inaczej niż grawitacja, która czy "w przód" czy "w stecz" działa jednakowo.
"pozyton jako elektron wracający w czasie" miałby ten sam ładunek
bo odwrócenie kierunku filmu nie zmienia tego co na filmie jest nagrane. ;)
~°<~
Edward Robak*
Uwaga: kopia na free-pl-prawdy


Mam do szcownych grupowiczów kolejne pytanko

Na czym w istocie polega nadprzewodnictwo? Słyszałem że ma to związek ze
spontanicznym załamaniem symetrii, ale nic więcej. Udzielcie mi także rady ,
gdzie mogę znaleźć materiały na ten frapujący temat.

Pozdrawiam wszystkich

Glinek



W skrocie: jak sie napisze hamiltonian dla elektronow + siec krystaliczna to
on sie da zdiagonalizowac przy zalozeniu malej temperatury i wybrania
odpopwiedniej bazy w ktorej ten hamiltonian diagonalizujesz. Diagonalizacja
hamiltonianu oznacza, ze dostajesz do rozwiazania uklad rownan ruchu w ktorym
poszczegolne skladniki sa NIEZALEZNE, czyli np zamiast ukladu elektrony +
siec krystaliczna, w ktorym jest wiele oddzialywan, tu dostajesz uklad w
ktorym wlasnopsci ukladu opisane sa przez zmienne ktore nie maja sprzezen
miedzy soba.
Proces diagonalizacji odbywa sie za pomoca transformacji do bazy funkcji
ktora opisuje nowe byty: pary Coopera. Otoz okazuje sie ze diagonalizacja
hamiltonianu zachodzi jesli do opisu uzywa sie nie funkcji faloych elektronow
i sieci, tylko funkcjim falowych bedacych "kompleksami" funkcji dwoch
elektronow jednoczesnie z przeciwnymi spinami i poruszajacych sie w okreslony
sposob przez siec krystaliczna ( w okreslonym stanie pedowym). Jesli
zastosuje sie takie podstawienie: hamiltonian sie diagonalizuje i do
rozwiazania masz rozseparowane rownania ruchu z jakas masa efektywna,
efektywnym ladunkiem itp.
To matematyka. Interpratacja fizyczna jest taka, ze pod wplywem oddzialywania
z siecia krystaliczan ( wymieniajac fonony-kwanty drgan sieci: tu jest ta n
iska temperatura, w wysokiej fonony maja inny rozklad, w niskiej Bosego-
Einsteina i mozna stosowac pwene przyblizenia) elektrony grupuja sie w pary i
takie pary sa juz bozonami tak ze spelniaja takze statystyke bosego einsteina
dzieki temu moga sie poryuszac jako pary w wmiare dowolny sposob. Ponadto
poniewaz elektrony jako takie sa fermionami, to nie moga w trakcie ruchu byc
rozproszone, bo dla malych energii termicznych nie ma stanow energetycznych
do ktorych moglyby one skoczyc: pary Coopera sa dzieki temu trwale). No i
takie pary podruzuja sobie przez krysztal przenoszac ladunej bez oporow...bo
bez rozpraszania.
To co opisalem to jest to co zapamietalem z teorii BCS.
O ile pamietam transformacja funkcji falowej elektronow ( dokonywana tu na
poziomie operatorow kreacji i anichilacji) jest nazywana transformacja
Bogoliubowa.

Spontaniczne zlamanie symetrii o ile wiem tu nie zachodzi ( jak symetria
miala by byc zlamana?). Aczkolwiek zapewne sa efekty w ktorych spontaniczen
zlamanie symetrii prowadzi do przejsc fazowych, np w przejsciu ferro-para,
gdzie hamiltonian ma oczywiscie symetrie sferyczna, jednak rozwiazania rownan
ruchu z niego wywiedzionych pod wplywem dowolnie malego zaburzenia
anizotropowego ( np. fluktuacji) zostaja uwiezione w obszarze przestrzeni
fazowej o okreslonej anizotropii i tym samym maja nizsza symetrie nie sam
hamiltonian.
W przypadku przejscia nadprzewodnik-przewodnik, parametrem porzadku jest faza
funkcji falowej i jako obiekt skalarny nie wykazuje chyba zlamania symetrii.
Aczkolwiek moge sie mylic, zwlaszcza, ze mamy dodatkowo czesc spinowa funkcji
falowej, jednak o ile pamietam nie ma tam zadnego uporzadkowania, co zreszta
widac, po tym, ze uklad jako calosc jest idealnym diamagnetykiem (
nadprzewodniki sa zreszta bardziej idealnymi diamagnetykami, niz tylko
idealnymi przewodnikami: jedno bynajmniej nie wynika z drogiego).

Pozdrawiam i prosze o ew. skomentowanie jesli sie gdzies myle.
KK
PS: jest jakas ksiazeczka o BCS w ksiegarniach...


Tak. Tarcie w ogóle i w nadprzewodnictwie



Tarcie wogole to jest takie pojecie worek do ktorego sie wklada rozmaite
procesy o mezoskopowo-mikroskopowym charakterze. Dlatego trodno mowic o
tarciu jako takim  w ogolnosci poza tym, ze mozna zdefiniowac wspolczynniki
tarcia i poierzyc je i wydrukowac w tabelach dla inzynierow.
Tarcie no to tarcie, ale ja bym podzielil to co sie z tarciem wiaze na takie
zagadnienia:
a) tarcie jako sily molekularne pomiedzy molekuami na POWIERZCHNICH;
b) tarcie jako sily w skali mezoskopowej pomiedzy powierzchniami ( np jak
powierzchnia jest nierowna)
c) tarcie jako synonim dyssypacji energii np. tarcie wewnetrzne w cieczy...
punkt a w zasadzie zalatwia takze punkt b, ale w b mam na mysli to, ze obok
oddzialywan scisle molekularnych zachodza takze efekty geometryczne: np
powierzchnia moze miec szpice i w wierzcholkach tych szpicow oddzialywanie
jest silniejsze bo sa mniejsze odleglosci. Ogolnie mozna po prstu miec rozne
modele dla procesow a i b. To wlasnie dlatego masz wspolczynniki tarcia nie
tylko materialu o material, ale takze materialu w jakiejs postaci ( np
cheblowana deska) o cos ( nie napisze bo sie wstydze...4 ry litery ma to
slowo), albo tarcie toczne, albo  statyczne ( bo zachodzi czesciowa dyfuzja
warstw powierzchniowych)itp. To,sa wszystko modele oddzialywan molekularnych
w roznych sytuacjach.
Tarcie wewnetrzne w plynie to jest inna sprawa. jest zwiazane z funkcja
dyssypacyjna Rayleigha ( nie pytaj co to jest, forma algebraiczna na ogol
kwadratrowa wyprowadzana metoda niezmiennikow, ktorej pochodna daje
odpowiednie czlony w rownaniach ruchu: taki "potencjal dla tarcia") ktora sie
dolancza do wyrazenia na energie wewnetrzna. Generalnie po prostu zachodzi
dyssypacja energii czyli jej degradacja od forem bardziej uporzadkowanych (  
ruch, plyniecie) do form mnie uporzadkowanych - ciepla. Zwyczajnie wzrost
entropii itp. Tylko, ze w przypadku osrodka ciaglego zachodzi to w calej
objetosci, bo ruch zachodzi w calej objetosci.

A teraz nadprzewodnictwo: ruch elektronow w nadprzewodniku, mozna traktowac
jako przeplyw pewnej cieczy. I wtedy jakies tam opory ruchu musza byc
uwzglednione. Generalnie tym co psuje piekna i ladna teorie BCS sa DOMIESZKI,
DYSLOKACJE i inne takie odstepstwa od okresowosci sieci krystalicznej, ktora
ma KLUCZOWE  znaczenie dla calej teorii, bo to ona gwarantuje odpowiednia
postac funkcyjna dla pola elektronowego ( tw. Wignera, chyba, jak elektron
jest w potencjale periodycznym, to funkcja falowa ma taki czlon
eksponencjalny i skwantowany ped jest obecny). Ta wlasnie postac funkcyjna a
wiec w sumie okresowosc sieci krystalicznej powoduje ze nie zachodzi rozpad
par Coopera. Jak sa dyslokacje albo domieszki, to one powoduja rozpraszanie i
w wlasnie takie rzeczy mozna by nazwac tarciem, albo lepiej zjawiskiem dzieki
ktoremu zachodzi dyssypacja w takich ukladach. Ja jednak nie wiem jak to jest
od strony doswiadczalnej i jak ta dyssypacja wyglada NAPRAWDE. czy to jest
wazny efekt? czy sa nadprzewodniki amorficzne ? ( w moim rozumieniu nie, ale
przeciez podobna sa jakies polimery nadprzewodzace, choc wysokotemperaturowo,
wierc zupelnie innym mechanizmem niz BCS).
Czy takie wyjasnienie Cie zadowala?
na poziomie matematycznym takie odstepstwa od okresowosci powinny byc
uwzgledniane jako dodatkowe czlony z hamiltonianem ktore nie maja tych coi on
symetrii i sa zaburzeniem Jesli mozna takie zaburzenie traktowac jako male:
masz nadprzewodnictwo, jesli nie: kicha - czas zycia pary Coopera bedzie zbyt
krotki aby mogl plynac prad.
Innym efektem sa niecharmoniczne drgania sieci krystalicznej. W sumie o tym

hamiltonian, diagonalizacje itp. I wlasnie to co masz jako baze
diagonalizujaca hamiltonian w czesci opisujacej siec to sa fonony. No i to
sie udaje tylko gdy hamiltonian wyjsciowy jhest KWADRATOWY ( oscylator
harmoniczny) a to z kolei oznacza NISKA TEMPERATURE. Jesli T rosnie tak, ze
drgania przestaja byc harmoniczne, znikaja fonony, i pojawia sie dyssypacja
na draganiach nieharmonicznych: zderzenia z siecia krystaliczna odbieraja
energie od par Coopera tak ze w koncu te ostatnie nie moga istniec ( a
istnieja tylko dziki oddzialywaniu z siecia). To tez jest jakies tarcie.
Wzrost wielkosci tego efektu powoduje wyjscie ze stanu nadprzewodnictwa, tym
razem z powodu temperatury.

Pozdrawiam
KK

Linie papilarne oddziałujących elektronów
Współpraca fizyków z Polski, Rosji i Niemiec na Uniwersytecie Augsburskim
pozwoliła na odkrycie nowych efektów oddziaływań elektronów w metalach.
Międzynarodowa grupa fizyków w Centrum Badawczym "Zjawiska Kooperacyjne w
Kryształach" zbadała efekt pochodzący z silnych korelacji między
elektronami. Artykuł naukowców ukaże się w marcowym wydaniu prestiżowego
czasopisma Nature Physics.

Jak tłumaczy dr hab. Krzysztof Byczuk, polski uczestnik projektu badawczego,
ruch elektronów w metalowych przewodach przypomina ruch pieszych na
zatłoczonym pasażu - aby uniknąć zderzenia ludzie muszą się nawzajem unikać,
podobnie elektrony. Ten wzajemny wpływ jednych na ruch drugich nazywa się
korelacjami. Takie korelacje mogą być niezwykle istotne, ponieważ
determinują one fizyczne własności wielu metali. - Elektrony są ujemnie
naładowanymi cząstkami, które jednocześnie wykazują efekty falowe - tłumaczy
dr hab. Byczuk. Ten pozorny paradoks może być wyjaśniony w ramach mechaniki
kwantowej, której prawa stosują się także do elektronów.

- Elektrony mają długość fali oraz częstość zależną od tej długości. Ta
własność może być zaobserwowana w życiu codziennym, na przykład w
głośnikach. Im wyższy ton głosu czyli jego częstość, tym krótsza jest
odpowiadająca mu długość fali tworzonej przez drgającą membranę. Zależność
częstości od długości fali jest nazywana dyspersją. W skorelowanych
materiałach dyspersja fal elektronowych silnie zależy od wzajemnego
odpychania się elektronów - wyjaśnia Byczuk.

Razem z kolegami ze Stuttgartu, Goettyngi (Niemcy) i Ekaterinburga (Rosja)
naukowcy z Uniwersytetu w Augsburgu (Niemcy) dokładniej poznali własności
dyspersji elektronów w skorelowanych metalach. Ich obliczenia pokazują, że
zależność częstości od długości fali może mieć gwałtowną zmianę w pewnej
szczególnej częstości.

- Matematycznie to niezwykłe zachowanie widać jako dość ostre zagięcie na
krzywej dyspersji. Fizycznie te zagięcia są konsekwencją specyficznych
korelacji pomiędzy elektronami. To oznacza, że dla pewnych częstości
elektrony nie reagują tak, jak byśmy się tego spodziewali - mówi Byczuk.

Naukowiec stwierdza, że od siły korelacji zależy to, jak silne jest zagięcie
w dyspersji i dla jakiej częstości ono występuje. Dlatego zagięcia w
dyspersji są "liniami papilarnymi" oddziaływania pomiędzy elektronami. Jest
przekonany, że odkryte zagięcia w dyspersji są ogólną własnością i powinny
występować w prawie wszystkich metalach, gdzie elektrony poruszają się w
skorelowany sposób.

- Faktycznie takie zagięcia w dyspersji były zaobserwowane ostatnio w wielu
złożonych metalach ale ich pochodzenie pozostawało zagadką - zaznacza
Byczuk.

Wyniki prac badaczy z Augsburga pozwalają wyznaczać nieoczekiwane informacje
o "życiu" elektronów wewnątrz skorelowanych metali. Zagięcia w dyspersji są
nowym kluczem do zrozumienia własności takich układów jak nadprzewodniki
wysoko temperaturowe czy tlenki metali przejściowych, które są ważne zarówno
dla badań podstawowych jak i nowoczesnych zastosowań technologicznych.

Praca, której współautorem jest dr hab. Krzysztof Byczuk, jest dostępna w
wersji elektronicznej na stronie Internetowej Nature Physics
http://www.nature.com/nphys/journal/vaop/ncurrent/abs/nphys538.html.

----------

Linie papilarne oddziałujących elektronów
Współpraca fizyków z Polski, Rosji i Niemiec na Uniwersytecie Augsburskim
pozwoliła na odkrycie nowych efektów oddziaływań elektronów w metalach.
Międzynarodowa grupa fizyków w Centrum Badawczym "Zjawiska Kooperacyjne w
Kryształach" zbadała efekt pochodzący z silnych korelacji między
elektronami. Artykuł naukowców ukaże się w marcowym wydaniu prestiżowego
czasopisma Nature Physics.

Jak tłumaczy dr hab. Krzysztof Byczuk, polski uczestnik projektu badawczego,
ruch elektronów w metalowych przewodach przypomina ruch pieszych na
zatłoczonym pasażu - aby uniknąć zderzenia ludzie muszą się nawzajem unikać,
podobnie elektrony. Ten wzajemny wpływ jednych na ruch drugich nazywa się
korelacjami. Takie korelacje mogą być niezwykle istotne, ponieważ
determinują one fizyczne własności wielu metali. - Elektrony są ujemnie
naładowanymi cząstkami, które jednocześnie wykazują efekty falowe - tłumaczy
dr hab. Byczuk. Ten pozorny paradoks może być wyjaśniony w ramach mechaniki
kwantowej, której prawa stosują się także do elektronów.

- Elektrony mają długość fali oraz częstość zależną od tej długości. Ta
własność może być zaobserwowana w życiu codziennym, na przykład w
głośnikach. Im wyższy ton głosu czyli jego częstość, tym krótsza jest
odpowiadająca mu długość fali tworzonej przez drgającą membranę. Zależność
częstości od długości fali jest nazywana dyspersją. W skorelowanych
materiałach dyspersja fal elektronowych silnie zależy od wzajemnego
odpychania się elektronów - wyjaśnia Byczuk.

Razem z kolegami ze Stuttgartu, Goettyngi (Niemcy) i Ekaterinburga (Rosja)
naukowcy z Uniwersytetu w Augsburgu (Niemcy) dokładniej poznali własności
dyspersji elektronów w skorelowanych metalach. Ich obliczenia pokazują, że
zależność częstości od długości fali może mieć gwałtowną zmianę w pewnej
szczególnej częstości.

- Matematycznie to niezwykłe zachowanie widać jako dość ostre zagięcie na
krzywej dyspersji. Fizycznie te zagięcia są konsekwencją specyficznych
korelacji pomiędzy elektronami. To oznacza, że dla pewnych częstości
elektrony nie reagują tak, jak byśmy się tego spodziewali - mówi Byczuk.

Naukowiec stwierdza, że od siły korelacji zależy to, jak silne jest zagięcie
w dyspersji i dla jakiej częstości ono występuje. Dlatego zagięcia w
dyspersji są "liniami papilarnymi" oddziaływania pomiędzy elektronami. Jest
przekonany, że odkryte zagięcia w dyspersji są ogólną własnością i powinny
występować w prawie wszystkich metalach, gdzie elektrony poruszają się w
skorelowany sposób.

- Faktycznie takie zagięcia w dyspersji były zaobserwowane ostatnio w wielu
złożonych metalach ale ich pochodzenie pozostawało zagadką - zaznacza
Byczuk.

Wyniki prac badaczy z Augsburga pozwalają wyznaczać nieoczekiwane informacje
o "życiu" elektronów wewnątrz skorelowanych metali. Zagięcia w dyspersji są
nowym kluczem do zrozumienia własności takich układów jak nadprzewodniki
wysoko temperaturowe czy tlenki metali przejściowych, które są ważne zarówno
dla badań podstawowych jak i nowoczesnych zastosowań technologicznych.

Praca, której współautorem jest dr hab. Krzysztof Byczuk, jest dostępna w
wersji elektronicznej na stronie Internetowej Nature Physics
http://www.nature.com/nphys/journal/vaop/ncurrent/abs/nphys538.html.

----------



Witam,
taki sam abstract jest na
http://www.naukawpolsce.pl/nauka/index.jsp?page=text&news_cat_id=232&...
Czy ktoś ma może dostęp do pełnego artykułu? Byłbym wdzięczny
za udostępnienie na priv.
Pozdrawiam
kamalay

Mam pewien zestaw pytań do rozwiązania, z którymi nie potrafię sobie poradzić, także proszę o pomoc ze wskazaniem poprawnych odpowiedzi i wytłumaczenie spornych kwestii. Chciałbym przedewszystkim zrozumieć podane przeze mnie zadania, z jakich praw fizycznych, wzorów skorzystać.

2. Zakładając że funkcja x (z,t) dana w tekście I jest falą podłużną biegnącą w ośrodku sprężystym, można obliczyć maksymalną prędkość dowolnego punktu ośrodka v max oraz maksymalne naprężenie q max i wartości tych wielkości wynoszą w przybliżeniu odpowiednio:
A) 1000 m/s nie można obliczyć bez modułu younga
B) 3.14 m/s 0.00314 Pa
C) (3.14)2 Jak w odpowiedzi A
D)Nie można obliczyć bez danej gęstości ośrodka (0.00314 Pa)2

3.Fala podłużna rozchodzi się w ośrodku o module Younga E1 i gęstości P1 a nastepnie przechodzi do ośrodka o module Younga E2=2E1 i gęstości P2=2P1 Stosunek prędkości rozchodzenia się tej fali w drugim ośrodku w stosunku do prędkości w pierwszym wynosi:
A) 1 B) 4 C) pierwiastek z dwóch D) Wartości tego stosunku nie da się określić, jeśli nie jest dana częstotliwość.

4. Jeśli moc głośnika wzrośnie dwukrotnie to amplituda fali akustycznej emitowanej przez głośnik wzrośnie:
A) wzrośnie też dwukrotnie B) wzrośnie razy pierwiastek z dwóch
C) Nie zmieni się, natomiast wzrośnie częstotliwość fali. D) Wzrośnie 4 razy.

5. Jeden mol gazu dwuatomowego ma temperaturę T1. Gaz ten po podgrzaniu go w stałej objętości do temperatury T2=2T1 uległ dysocjacji (rozpadowi na pojedyncze atomy). Jeśli nie uwzględniać energii ruchu drgającego cząstek gazu w stanie dwuatomowym, to stosunek energii wewnętrznej tego gazu po przemianie do jego energii przed przemiana jest równy:
A)2 B)5 C)12/5 D)3/5

7. Cząsteczki tlenu O2 i N2 w tej samej temperaturze:
A) Mają takie same średnie prędkości i takie same energie średnie
B) Mają takie same średnie energie, a różne średnie prędkości z powodu różnych mas
C) Mają różne średnie energie i prędkości w zależności od przedziału temperatur
D) Mają różne średnie energie i prędkości w zależności od ciśnienia.

8. Stosunek pola elektrycznego przez powierzchnię zamkniętą otaczającą dipol elektryczny w próżni:
A) jest równy zero
B) jest równy bezwzględnej wartości jednego z ładunków dipolu
C) jest różny od zera i zależny od kształtu powierzchni
D) jest różny od zera i zależny od pola powierzchni

9. W nieskończenie długim, prostoliniowym przewodniku płynie prąd elektryczny o stałym natężeniu. W pewnej chwili na prostopadłej do tego przewodnika porusza się elektron w stronę przewodnika. Na elektron
A) zadziała siła odpychająca od przewodnika
B) zadziała siła równoległa do przewodnika z zwrocie przeciwnym do kierunku przepływu prądu.
C) zadziała siłą równoległa do przewodnika o zwrocie zgodnym z kierunkiem przepływu prądu.
D) zadziałą siłą przyciągająca elektron do przewodnika
E) nie zadziała żadna siłą, bo kierunek prędkości elektronu pokrywa się z wektorem indukcji pola magnetycznego wytworzonego przez przewodnik z prądem.

10. Przewodnik, w którym płynie prąd o stałym nateżeniu:
A) Jest źródłem fali elektromagnetycznej, bo każdy ruch ładunków elektrycznych powoduje powstanie fali elektromagnetycznej.
B) nie jest źródłem fali elektromagnetycznej, bo pole magnetyczne wytworzone przez ten przewodnik jest stałe, niezależne od czasu.
C) jest źródłem fali jeśli jest prostoliniowy
D) jest źródłem fali, jeśli ma kształt solenoidu.

Pozdrawiam.
Może zamieszczę tu 10 najpiękniejszych eksperymentów z fizyki zgodnie z listą ogłoszoną w roku 2005 (Światowym Roku Fizyki) przez uczonego Roberta P. Crease (z Uniwersytetu Stanowego w Nowym Jorku). Lista została sporządzona na podstawie ankiety przeprowadzonej wśród fizyków z całego świata. Listę spokojnie można znaleźć w internecie, więc bliżej zainteresowanych tam odsyłam.

1. Pomiar Eratostenesa (ok. roku 230 p.n.e.) – pomiar obwodu Ziemi.

Eratostenes porównał długość cieni rzucanych w południe, w czasie letniego przesilenia, pomiędzy Syene (Asuan) a Aleksandrią. W tym okresie promienie słoneczne w Syene oświetlały dno głębokiej studni, padały więc pionowo (Słońce było w zenicie), podczas gdy w tym samym czasie w Aleksandrii padały one pod kątem 7,2 st. Ponieważ odległość od Aleksandrii do Syene wynosiła w przeliczeniu ok. 800 km, wywnioskował, że obwód Ziemi wynosi 50 razy więcej.

2. Eksperyment Galileusza (rok 1600) - spadek swobodny ciał o różnej masie

Galileusz wdrapał się na Krzywą Wieżę w Pizie, aby obalić arystotelesowską koncepcję, która mówiła, że ciało cięższe spada szybciej. Zrzucał z niej różne przedmioty, aby udowodnić, że przyrost prędkości ich spadania będzie taki sam bez względu na ich masę. Jest to podwalina mechaniki klasycznej.

3. Eksperyment Galileusza (rok 1600) - obserwacja ruchu ciał staczających się z równi pochyłej

Galileusz pochylił blat i spuszczał z niego mosiężne kule. Jednocześnie mierzył czas ich toczenia za pomocą zegara wodnego.
Oba powyższe eksperymenty dowodziły tej samej rzeczy: spadające lub toczące się obiekty zwiększają prędkość niezależnie od ich masy.

4. Eksperyment Newtona (lata 1665-1666) - rozszczepienie światła za pomocą pryzmatu

Newton jako pierwszy wskazał na fakt, że promień światła białego rozszczepia się po przejściu przez pryzmat na promienie o różnych kolorach.

5. Eksperyment Cavendisha (rok 1798) - wyznaczenie stałej grawitacji G za pomocą wagi skręceń

Cavendish na cienkiej nici kwarcowej zawiesił lekki pręt. Do nici przymocował lusterko. Nić, okręcając się, zmieniała kąt nachylenia lusterka. Na lusterko padała wiązka światła, odbijała się od powierzchni i padała na skalę. Do końcówek pręta naukowiec przymocował dwie małe, ołowiane kulki. Następnie zbliżał symetrycznie do każdej końcówki dwie duże kule z ołowiu. W wyniku przyciągania nić doznała skręcenia. Cavendish wyznaczył w ten sposób stałą grawitacji G (służy do opisu pola grawitacyjnego).

6. Doświadczenie Younga (rok 1801) - interferencja światła na dwóch szczelinach

Eksperyment polegał na przepuszczeniu światła poprzez dwa pobliskie otwory w przesłonie i rzutowaniu na ekran. Na ekranie tworzą się charakterystyczne prążki potwierdzające falową naturę światła.

7. Wahadło Foucaulta (rok 1851) - dowód na ruch obrotowy Ziemi

Drgające wahadło dzięki odpowiedniemu zawieszeniu uniezależnia się od ruchu obrotowego Ziemi, dzięki czemu ta „ucieka” spod niego. W ten sposób przy każdym wahnięciu urządzenie wraca do poprzedniego położenia już nie w tym samym miejscu, z którego zostało wypuszczone, ale nieco dalej.

8. Doświadczenie Millikana (rok 1910) - wyznaczenie ładunku elektronu za pomocą spadającej w polu elektrycznym kropli oleju

Przy pomocy rozpylacza Millikan wytwarzał kropelki oleju ponad dwiema równoległymi płytkami. Wpadały one przez otworek w górnej płytce do przestrzeni pomiędzy płytkami. Aby były dobrze widoczne, zostały oświetlone z boku. Kropelki oleju mogły elektryzować się dzięki tarciu w czasie procesu rozpylania. Do płytek Millikan przykładał pewną różnicę potencjałów, wytwarzając pomiędzy nimi pole elektryczne.

9. Eksperyment Rutherforda (rok 1911) - odkrycie jądra atomowego

Rutherford przepuścił cząstki alfa przez bardzo cienką złotą folię. Wysnuł wniosek, że cała masa oraz dodatni ładunek atomu skupione są w bardzo niewielkiej objętości. W ten sposób potwierdził on eksperymentalnie istnienie jądra atomowego.

10. Doświadczenie Davissona i Germera (rok 1927) - dyfrakcja elektronów na podwójnej szczelinie

Davisson i Germer dysponując wiązką elektronów o określonym pędzie, tak dobrali kryształ (niklu), aby można było zaobserwować zjawisko interferencji. Zaobserwowany obraz interferencyjny stał się pierwszym dowodem na falową naturę cząstek.

Dla tych, co lubią obrazki:
http://physics-animations.com/Physics/English/top10.htm
No to teraz trzeba si?? wykaza??, bierzemy po 5 zagadnie?? i rozwi??zujemy, z odpowiedziami sko??czmy do ko??ca tego tygodnia, coby w poniedzia??ek da??o si?? z ca??o??ci materia??u pouczy??. Wezm?? ostatnie 6, by??em na wyk??adzie ostatnim i ??eby nie by??o kto zrobi to 1 co pozostanie. Wybierajcie sobie po 5 i zaznaczajcie tak jak jak u mnie w swoim po??cie, reszta b??dzie wiedzie?? co pozosta??o. Nie czekajcie na nikogo, ??apcie pytania i rozwi????cie je, roboty ma??o, nawet w google mo??na te rzeczy znale????, a nam trzeba tylko zaliczyc ten egzamin. Odpowiedzi w tym temacie i do slika, Scali to ch??opak i wrzuci do downloada. No to lecim

1. Wielko??ci fizyczne, jednostki miar
2. Rodzaje ruchu punktu materialnego
3. Kinematyka cia??a doskonale sztywnego
4. Zasady zachowania p??du i momentu p??du
5. Energia i praca
6. Prawo powszechnego ci????enia
7. Pole grawitacyjne jako pole zachowawcze
8. Si??y bezw??adno??ci, uk??ady odniesienia
9. Zasada wzgl??dno??ci, transformacja Galileusza
10. Podstawy szczeg??lnej teorii wzgl??dno??ci
11. Transformacja Lorentza
12. Ruch drgaj??cy harmoniczny
13. Energia w ruchu harmonicznym
14. Ruch drgaj??cy t??umiony
15. Ruch drgaj??cy wymuszony. Rezonans
16. Sk??adanie drga?? zachodz??cych wzd??u?? jednej prostej
17. Dudnienie
18. Sk??adanie drga?? wzajemnie prostopad??ych
19. Rodzaje ruchu falowego
20. R??wnanie falowe
21. Energia - strumie?? energii i g??sto???? strumienia energii fali
22. Superpozycja i interferencja fal
23. Fale poprzeczne i pod??u??ne
24. Op??r falowy o??rodka
25. Obiektywne i subiektywne w??a??ciwo??ci fal d??wi??kowych
26. Analiza d??wi??ku - obszar s??yszalno??ci
27. Ultrad??wi??ki i ich w??asno??ci
28. Pole elektrostatyczne, zwi??zek pomi??dzy wektorami E i D
29. Prawo Coulomba
30. Prawo Gaussa - Ostrogradskiego
31. Polaryzacja dielektryk??w
32. Przewodniki w polach elektrycznych
33. Elektronowa teoria przewodnictwa metali
34. Pole magnetyczne
35. Prawo Biota-savarta-Laplace'a
36. Prawo Ampere'a
37. Ramka prostok??tna z pr??dem w polu magnetycznym
38. Oddzia??ywanie wzajemne przewodnik??w z pr??dem
39. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach magnetycznych
40. Ruch cz??steczek na??adowanych w polach elektrycznych
41. Mikroskopia elektronowa
42. Zjawisko indukcji elektromagnetycznej
43. Indukcja w??asna
44. Prawo Maxwella
45. Drgania elektromagnetyczne
46. Drgania wymuszone - rezonans elektromagnetyczny
47. Widmo fal elektromagnetycznych
48. J??drowy Model atomu Rutherforda
49. Nieklasyczna Teoria Atomu - Bohra
50. Energia elektronu w atomie
// Zell:
51. Momenty magnetyczne i mechaniczne atomu
52. Zasada nieokre??lono??ci - Heisenberga
53. Uk??ad okresowy pierwiastk??w
54. J??dro atomowe - budowa i w??a??ciwo??ci
55. Cz??stki elementarne
56. Elementy fizyki atmosfery - promieniowanie kosmiczne
//

>